
اگه یادتون باشه ، من قبلا پستی به نام (خیالات من از کجا آغاز شد ) منتشر کرده بودم. بازم اگه یادتون باشه آخر پستم گفتم اگه پشیمون نشم ، خلاصه یا از هر کدوم فصلی منتشر می کنیم. راستی برا اینکه حجم پست خیلی زیاد نشه ، دیگه مصور نیستن. (راستش دومی اصلا مصور نیست)
اول از همه ، نمی دونم چرا ولی بیشتر تخیلات یا داستان های من ، حیواناتی از آب در میان . اصلا خودمم نمیفهمم چطور شد که این داستان رو خلق کردم . بعضی وقتا روابط چیز ها متفرقه با داستان من اون قدر زیاده که خودمم نمی تونم جداشون کنم . کلا خر تو خره دیگه ، حالا اینا رو ول کنیم ، برویم سراغ اصل مطلب :
تابستان بود. با اینکه هوا گرم بود، ولی بالای ابر ها هوای خنکی داشت.آهوهای... برای مراسم (اسم آهو) در تالار بزرگ در سرزمین آهوها دعوت بودند. مراسم بالای ابر ها برگذار می شد.
ابر که آهوها بر روی آن زندگی می کردند دائم در حال حرکت بود.
مراسم اسم آهو ، مراسمی است که یک هفته بعد به دنیا آمدن بچه آهویی، همه ی آهوها در تالار بزرگ جمع می شوند تا برای بچه آهو اسمی انتخاب کنند.
البته این یک مراسم اسم آهوی معمولی نبود ، بلکه قرار بود برای دو دختر پادشاه سرزمین آهوها اسم انتخاب کنند.
آهو ها در تالار بزرگ جمع شده بودند.
معاون های سرزمین آهوها هم بالا سکوی تالار بزرگ کنار یکدیگر نشسته بودند.
______________________________________________________________
مراسم اسم آهو
محل برگزاری: سرزمین آهوهای پرنده ی شاخ دار رنگین کمونی.
ساعت برگزاری: 2 بعد از ظهر
مکان:تالار بزرگ
مرحله ی اول: همه در تالار بزرگ جمع میشوند.
مرحله ی دوم: نام هایی در تالار بزرگ خوانده میشود و همه ی آهوها و گوزن ها خوب اسم هارا به خاطر میسپارند.
مرحله سوم:بعد اتمام و خواندن اسم ها،همه ی جمع،به یکی اسم هایی که خوانده شده رای میدهند.
مرحله چهارم: 3 اسمی که رای بیشتری بیاورند را به پدر و مادر بچه ای که برایش مراسم برپا شده می دهند.
مرحله پنجم یعنی مرحله آخر: مادر و پدر بچه آهو از میان سه اسم برگزیده یکی را برای اسم فرزندشان انتخاب میکنند.
______________________________________________________________
همه در تالار بزرگ جمع شده بودند و منتظر شروع مراسم بودند،البته جز بچه ها. آنها همیشه مشغول بازی و خوشگذرانی بودند و هی بالا و پایین می پریدند. مادر ها هم تمام تلاششان را می کردند تا بلکه شاید بچه ها آرام بگیرند تا اینکه ، رئیس تالار بزرگ همراه با چکشی وارد شد. رئیس یک عینک بر صورتش زده بود و با یک کتاب زیر بغلش جلوی جمع نشست.
او چکشش را به میز جلویش کوبید. تمام جمع دست از آرام کردن بچه هایشان کشیدند و چهار چشمی به صورت رئیس تالار زل زدند. همه جا ساکت ساکت بود. رئیس تالار گفت: ما دوباره اینجا جمع ایم تا اسمی برای دو بچه آهو انتخاب کنیم. اما این دفعه با دفعات قبل یک فرق بزرگ دارد آن هم این است که ما قرار است برای دو دختر پادشاه سرزمین آهو های ... نامی انتخاب کنیم. اسامی نام ها در دست من است. خواهشمندیم خوب به این نام ها گوش کنید و به بهترین اسم رای دهید. اما این دفعه شش نام برگزیده می شوند،زیرا قرار است نام ها برای دو بچه آهو انتخاب شوند. رئیس تالار بعد سخنرانی اش کتابش را باز کرد و بلند نام هاراخواند
لارا_نیرا_زیارا_نینا_فیفی_لیا_لیفی_ماریا_مری_ویکتوریا_پترا_آلیس_لایرا
_ماری_جولیا_لیزا _ریتا_ادرینا_مگی
بعد خوانده شدن اسم ها ، آهوها کاغذی از توی جیبشان در آوردند و شروع به نوشتن کردند.
جمع همین طور اسم هایی که انتخاب کرده بودند را درون صندوق های رای می انداختند.
بعد تقریباً نیم ساعت همه رای هایشان را درون صندوق رای انداخته بودند.
صندوق ها از بس پر بودند نزدیک بود که منفجر شوند و تالار را پر از کاغذ کنند.
در تالار غوغا ای شده بود.
آهوها در حال گفت و گو بودند. در همان حین بچه هایشان از سروکول مادر و پدر هایشان بالا می رفتند.
مراسم خسته کننده ای بود، مخصوصا برای بچه
آهوها. به نظرشان مراسم بی خودی، است. تقریبا هر هفته 5 بار این مراسم اجرا می شد.
چند دقیقه بعد ، رئیس تالار چکشش را به میزش کو بید. همه گوش به زنگ شدند. رئیس تالار گفت: شش اسم برگزیده عبارتند از: مگی_ نینا_ مری_ ادرینا_ جولیا_ لایرا.
_ نام های نهایی بعد سی و پنج دقیقه ی دیگر اعلام می شوند.
رییس تالار چکش و کتابش را برداشت،عینکش را روی صورتش درست کرد و از در بیرون رفت.
باز در تالار غوغا شد.
همه در حال بحث بودند.
سی و پنج دقیقه گذشته بود ولی هنوز خبری نبود، تا اینکه رئیس تالار با عینک و یک ورق توی سم هایش وارد شد.
دیگر لازم نبود برای آرام کردن جمع چکشش را به میز بکوبد..همه چهار چشمی اورا میپاییدند و منتظر جواب نهایی بودند.
رئیس عینکش را روی صورتش درست کرد و بلند خواند: نام ها ب نهایی برای این دو بچه آهو انتخاب شده اند. نام دختر کوچک تر (ادرینا) و نام دختر بزرگ تر(لایرا) نام گزاری شده است. جلسه به پایان رسید و چکشش را به میز کوبید باز در تالار غوغاشد، ولی خیلی ادامه پیدا نکرد،از بیرون تالار صدای شیپور خطر به گوش رسید. این شیپور فقط در موقعی به صدا در می آید که خطری سرزمین آهوهای... را تهدید کرده باشد...
_نسیم نسبتاً گرمی شروع به وزیدن کرده بود .
تعجبی هم نداشت ؛ نمی شود انتظار داشت که در صحرای بزرگ و دور افتاده ای همانند صحرای گوبی¹ ، باد خنکی بوزد .
در چنین صحرای بزرگی ، هر چیزی ممکن بود . از کجا معلوم ، هر لحظه ممکن بود در آن صحرای ساکت و یا در اولین نگاه ، پر از شن های داغ ؛ طوفان کشنده صورت گیرد که ، بتواند یک {پروتوسراتوپس²} و یک {ولوسی راپتور³ } را ، یکجا دفن کند .⁴
______________________________________________________________
¹:Gobi ²:Protocratops ³:Velociraptor ⁴: حادثه ای واقعی
______________________________________________________________
خب ، فکر کنم به کلی یادم رفته بود که در مورد موضوع اصلی داستان ، حرفی بزنم . هر دفعه ای که باد گرم بین پر هایم شروع به وزیدین می کند ، خاطراتم را برای زنده می کند .
درست به یاد نمیاورم ؛ شاید چهار سال پیش یا بیشتر ، اما کاملا به یاد دارم که کی و چگونه ، شکل گرفت …
مثل همه ی روز ها ، کارل گله را برای گشت زنی به دنبال شکار ، آماده می کرد . چند روزی بود که چیزی برای شکار پیدا نکرده بودیم .
هر زندگی ای برای خودش مشکلاتی داره ؛ ولی زندگی در چنین صحرای بزرگی ، چیز دیگری بود .
ساعات زیادی از روز ، درگیر طوفان شن بود . زمانی که طوفان می آمد دیگر چشم چشم را نمی دید . برخی هم ، در هزاران هزار گرد غبار ناپدید می شدند .
_ رئیس ، طوفان تا ساعاتی دیگر به ما می رسه ، چه دستوری می رهید ?
_ همرو به پناهگاه ها ببر ؛ مطمئن شو که جای همگی امنه.
_ قربان ، پس (لری) چی میشه ?
_ من خودم بهش رسیدگی می کنم .
_ همیشه عادت داشتم ، وقتی طوفانی از راه می رسد ، از دور نگاهی به آن بی اندازم ؛ اما کاملا غافل از اینکه این طوفان ، آخرین طوفانی بود در خانه ام ، میدیدم .
درست در دل طوفان بودم . آن فقط صد متر با من فاصه داشت . می توانستم جریان بادی را که از طوفان به من رسیده بود را ، کاملا در پر هایم حس کنم ؛ تا اینکه …
_ لری !!!!!
_سرم را بر گرداندم تا صاحب صدا را پیدا کنم … کارل بود . داشت با سرعت شصت کیلومتر در ساعت ، به طرف من می دوید . خب ، این سرعت برای ما ولوسی راپتور ها ، کاملا عادی بود .
_ لری ! باز داری چه غلطی می کنی ? می خوای خودت رو به کشتن بدی ?!
_خیلی از دیدنش تعجب نکرده بودم ، آخر همیشه این گونه وسط حس و حال های عمیق من از راه می رسید .
_ ام … خب ، داشتم از دور نگاهی به طوفان می انداختم .
_ که دور ، آره ?!
_ همیشه لحنش تمسخر آمیز بود . اما بهتر است او را زیاد دست کم نگیرید ، این تمسخر تنها آرامش قبل از ، طوفان بود …
_ باید قبل از اینکه طوفان به ما برسه از اینجا بریم . فهمیدی یا دوباره تکرار کنم ?!
_ حرفش را نادیده گرفتم ؛ اما این کار ابلحانه ام باعث شد که دیگر هرگز نه او را ببینم و نه ، بقیه را .
_ من به گله بر می گردم ، تو هم اگه قصد کشته شدن نداری ، زود بیا .
_ سپس به سمت تپه های شنی دوید و پشت یکی از آن ها ، ناپدید شد .
بعد رفتنش ، حتی دیگر او را به یاد هم نیاوردم . به طوفان خیره شده بودم و به بزرگیش ، فکر می کردم .
آن قدر محو تماشایش بودن که بعد این که در طوفان گرفتار شدم ، به خودم آمدم . دیدم ، در امواجی از هزاران هزار دانه شنی که مانند شلاق به تنم برخورد می کردند گرفتار شدم .
چیزی جز فضایی قهوه ای رنگ که اطراف را احاطه کرده بود ، دیده نمی شد ؛ تا اینکه ، بر خورد چیز بسیار تیز و محکمی را در پشتم احساس کردم . ضربه آنقدر محکم بود که مرا نقش بر زمین کرد .
سرم را بالا آوردم و پشتم را نگاه کردم .
یک گله (تریسراتوپس¹) ، دارد از مرکز تاریکی به داخل هجوم می آورد .
_ کنار هم بمانید . معلوم نیست کی از طوفان خارج بشویم ؛ پس لطفا کنار یکدیگر بمانید تا گم نشوید .
_____________________________________________________________
¹:Tericratopes
______________________________________________________________
_ سریع خودم را هر طور که شده از روی زمین بلند کردم . آخر قصد نداشتم زیر پای انبوهی از تریسراتوپس له شوم ، یا اینکه توسط سه شاخ غولپیکرشان تکه پاره شوم . چه می خواستم و چه نمی خواستم ، باید خودم جزوی از گله می کردم ...
می گم من فقط این 2 تا رو آماده داشتم . بقشو توی یه پست دیگه منتشر می کنم . فعلا بای…