آتش سرد

در سیاهی دو عالم گشتم نور را اما نیافتم اورا چه کنم که این سیاهی در اندرون جسم و روح من بتابد از نور خود اما چو شمعی که خاموش کرده اند آن را به جست و جوی آتش برای گرما بخشیدن روح خود خواستم آتش کوچک درون روح من شعله ور تر شد باعث نور شد باعث گرما شد اما ندانستم که این آتش می‌خورد روح جسم را می‌کشد تن و جان دل را که این چنین مرا ز خود دیوانه می‌کند به خودم که آمدم داشت میسوخت تن خود ز این اتش پس خاموش کردم این را که سیاهی سرد روح خود را ترجیح می‌دهم ز آتش گرما بخش خشونت خویش پس باید گشت بدنبال گرمایی که نخورد این تن را نسوزاند این روح را

پس در اندرون خود شروع میکنم پیدا کردن آتش سرخ را