یارِخوب

حس که ازحد بگذرد، نادان جفا برماکند
آدمِ نادان وبد     بریارِخویش جفاکند
عقل وهوش  ما  ،دلیل ورهنماست
هرکه دارد یارِ خوب ، آنرادلرُباکند

دوست خوب درزندگی ،همیارِ ماست
همیارِ  زندگی   ،زندگی راباصفا کند

عقل وهوش هرکس در درون پنهان بُوَد
آنچه را گوید کمی ازهوش خود رها کند

اگر خواهی شناسی ، خلق وخوی یاررا
با او تاجایی برو  ،تارازرا افشا کند

گر غیبت وتهمت کند ازاین وآن
دوست مَشو بااو،وی تو را رها کند

دوست خوب ، ازبرادر بهتراست
اما نیابی آن را  ،تا تورا وفا کند

ای( ولی) یارِ دانا، گر کم است درزندگی
اماآوردی بدست،هان که سیم را طلاکند