کوچ کردن..

کوچ کردم ، زغم وغصه رهاشم که نشد
هرچه کردم  دل برویاء  نبندم که نشد
رفتم به بلندی!!! تا   ز پستی کوچ کنم
هرچه کردم ! دل به آنجا ببندم که نشد

کوچ کردم زآن شهر،به یک شهر دگر
امادل! یادِ دلم کرد، هرچه کردم  نشد

تاجوان بودم،بود نشاط وامید به رَهَم
فکر پیری نبودم،خواستم  نباشم که نشد

دست وپا دگر،گوش بفرمانم که نیست!!
هرکه سازِ خود زند!!، حُکم کردم که نشد

ای خدا هرچه داده بودی،ازدست رفت!!
هم جوانی و خوشی!،اصرارکردم که نشد

یادم آیدروزرا، که می بالیدبمال وثروتش
که شاید!!،بفریادش رسد، امادانم که نشد

کوچ کردن!! گویاز ناخوشی هابهترست
یه هو!جان کردن،ازاو خواستم که نشد

ذره ذره آب گشت،تاقد وقامت خمید!
یک عصا آمد !!که باشد یاورم اما نشد

چند روزی گشت یار ویاورِ..، بیصدا
گویا رازو سِرّها داشت بادلم که نشد

آخرش طاقت نیاوردو،قداو هم خمید!!
شایدمثلِ من!بِشکَست، اماهمزادم نشد

ای "ولی" این بود سرانجامِ کوچِ هردلی
هردلی آنچه خواهدرا !خواستم! که نشد