کاش می شد...

کاش در جهان، پارتی وباند بازی نبود

کردن کُلفتان وابسته ، به درباری نبود

هرچه بود،  عشق ومهر ومحبت وفا

دُم کُلفت های بد ترکیب ، دوتا زی نبود

کاش می شد روزگار، بروفق مرادِ آدما

این همه زیور وزور ،بهرحق کُشی نبود

کاش می شد!  عینکِ مِهر داشتن آدما

آنزمان !این همه بدذات و بدچشمی نبود

کاش میشد !اصلاح کرد رنگ ورویِ آدما

شاید دگر سفید وسیاه آنجا رنگی نبود

کاشت می شد !حق وناحق راشناخت

آن زمان ناحق دگر ،درلباسِ حقّی نبود

کاش می شد! زبان یاوه گویان رابست

آنجا !!دگرآدم بدزبان و فحّاشی نبود

کاش !! درزمین جای جنگ وجدالی نبود

هرچه بود آباد بود  ،جای خرابی نبود

کاش حرص وطمع درمال ومنالی نبود

خوشبخت آدم،درپی جنگ ودعوایی نبود

کاش درزمین این همه گدا وبیچاره نبود

این همه تبعیض  و فقر وبد بختی نبود

کاش این همه دروغ نمی گفت آدمی!!

جز عشق وراستی، واژه دیگری نبود

کاش،زمین پر بود از حوری هایِ  ناز

آدمی !درپی پری وآن هوسبازی نبود

کاش،زمین خالی بود از وعده ووعید

کواکب اترابا، درآنجا بااینجا یکی نبود...

ای (ولی )پستی بلندی زمین را خوب نگر!!

هی نگو! کاش!! دگرطبیعت به زیبایی نبود