چه بلایی؟!!

ای یاردیروز،تو امروز، چه بلایی؟
چراخوشکل دیروز، امروز رهایی؟
ازسر بپا درکرشمه ناز، اما دورویی!
زیباشدی رندشدی،  چه خوش ادایی ؟

مغرور نشو  ،درآینه ... بین کجایی!
من عاجزم آنکه ، بگویم تو  جفایی !!

به به چه خوبی ! اما گرفتار دولنگی
زچشم افتاده ای ،غره بنوروصفایی

هی دورزدی ، توی فضا تا به حقیقت
برتروبهتر بشی، امادراصل چه بلایی ؟!

تورا چه شد؟، دست بسر کرده ای مارا
چه سرزده ازما ، که هنوز  رویِ هوایی !!

گر  پیر شده ایم ، تقصیر ما نیست
این گرانی است ، نکن .. مارا رهایی !!

عشق واژه ای، مقدس بصفا هست
نکن به هوس قاطی،بامنطق ادایی

ای بی قرار!آتش زدی برجسمِ منِ زار!!
چه سرزده ای والیِ ، این خانه ی خالی !!

که آتش زدی برخانه وکاشانه کجایی؟
بیا رحمی بکن برما ،ازما چه خطایی !؟!

ای (ولی)چه بلا گشته، این شعر بلایی!
کمی رحم ومروّت،رحم ومروت کجایی!!!