
بنام خداوند خالق وآگاه
شنیدم از آوازه خوان بجا
که درجوانی رقاص بود آواز خواه
مردم دست وسوت می زدند بپا
هی هیا هوی می کردندوسروصدا
تا کمر خم می شدند دست رقصان بجا
روزگار آمدو جوانی ازدست برفت
خواننده بهر دیگران ازخود برفت
دگر روزگار بهر اوچیزی نذاشت
نه صدا نه قیافه نه تیپی گذاشت
هی دست وپا زدکه کاری بدست آورد
باهیا هوی شاید شهرتی بدست آورد
اما دگر ره پیری براو خواسته بود
نه خانه نه کس نه بچه دانسته بود
آه واشک بر صورتش می چکید
زگذشته پشیمان انگشت می جوید
آری دگرهیچ کس خبر از اونمی گرفت
تک وتنها درآنسو یاد غریبی می گرفت
گر روزگار اجازه دهد برمن روسیاه
خال وخانواده گزینم تاشوند آگاه
آگاهی م رادست وسوت مردم گرفت
پشت پرده کس وناکس خیالم گرفت
ای دوست تو آگاه باش مردم دورویند
هم زرق وبرق دارندو هم چموشند
ای "ولی" بطناب دیگران نیفتی بچاه
همه می روند تو می مانی درقعرچاه