مشاعره

الف:ایخدای عزیزو اقتدار وادب
آفریننده انسان وجهان حلب

ب:
برو جستجو کن بین انسان وپاپ
که انسان بکجا رسد بانشرو چاپ

پ:
پرورش زدانش عقل وچاپ است
انسان دربین ایندو کتاب است

ت:
تراگر خدا دهد ارث ووارث
خداکند نباشد بین انیدو ناکث

ث:
ثواب کن دراین دنیا زدخل وخرج
تاکه باشی در اون دنیا آسوده زرنج

ج:
جان آدمی نیرزد به یک آچ و قاچ
مگر اینکه بدست آوری بامهر وماچ

چ:
چوپان نباشد به سیاست وجناح
گر اینکه سیاست دهدتیغ جراح

ح:
حلال گر قاطی حرام شد زفراخ
باید آهی کشید زدرون دل وفلاخ

خ:
خدایا گر عشق وعاشقی ببارد
بگیرم ز آن هرچه عاشق بخواهد

د:
دل گر باعشق وعاشقی شود هم ارز
بسازد دلم بگرمی وسردی هر دو کذ

ذ:
ذوق بهشت آمدوگرمی وسردی کردفرار
آمد یاد ویارو فراموش گشت دلپیچه یار

ر:
روا نباشد که بهشت کند نیاز
مگرزکس که باشد اهل راز ونماز

ز:
زورگیرو زورخر ونادان وناکث
همه اینها بی عارندوبی یارندو ناکِس

س:
سرتونگهدار ززبان سرخ پیش
تاندهد سرسبزت را بمات وکیش

ش:
شب شد شعر های من عاس وخاص
همه رفتند ومن ماندم حاج رقاص

ص:
صبح بگشت همه فراری شدن زفراض
شب آمد دوباره آمدن پیش عیاض

ض:
ضال وگمراه شدن شبگردون پلت
اخر عمر نیمی آمدن اعتراف بغلط

ط:
طالب شبگردون نباش ای رفیق باز
اخر گیر بیفتی نگویی زهر لحاظ

ظ:
ظلم وستم ندارد نیارد پول و قضا
نگرد با اینگروه زودبگو الوداع

ع:
عبرت آموز از این قوم بزوالاغ
تا سوارت نشندو نگن زود باش الاغ

غ:
غلام ویار آنم که نباشد زخل وغل ودف
گریاریم کند یاریش کنم بیش زحدودف

ف:
فراموش نکنم زحال وخال وچایی داغ
بریزم بهرش اشکمبه ای زگوسفندی چاق

ق:
قادر شوم گر ببینمش زبالای چرخ فلک
صدایش زنم زهمانجا چومستانه وبی کلک

ک:
که ای دوست دیوانه من ومردبزرگ
گاهی صدایم بزن تابدانم نشدی گرگ

گ:
گاف ولاف میزدی زبانم چوب لال
حالا شدی روبه ای بیدست وبال

ل:
لحاف و تشک برات آورده ام
پیروفرسوده جات آورده ام

م:
منال زمن وروزگار وزمان
هرچه بود گذشت اینو بدان

ن:
ناله ونالیدن زخود دورکن وبرو
گر نری روزگار گوید به زور برو

و:
وای ز این روزگار پر زقصه
گذشت عمر ما چه سخت و ساده

ه:
هروز وشب گاف ولاف زدی بهرما
ولی ! چی بدست آوردی ز ین حرفها

الف: باز ازاول