
روزنهم ۹ اسفند، قلب تهران لرزید
نفس هادر سینه حبس، ایران لرزید
آه واویلا،گویا به نامردی زدن مارا
بیت رهبرم ،قلب آزاده ی جهان لرزید
گو به دژخیم ها،به آمریکا وصهیونها
دگر لانتان امن نیست، چون قلبمان لرزید
به اعراب هم بگو، دگرنباشند دورو
بِدشمن ندهند لانه،چون خانمان لرزید
وای!چه مُدارا کرده ایم، بادشمن صهیون
به بُزدلان صهیون گو، خون شیعیان رقصید
وزین پس،خانه تان چو تارِ عنکبوت است
که ما گرد بادو طوفانیم،چو طوفان رقصید
رهبرم سید علی، ای آزادمردِ بادخدا
شهد شهادت گوارایت، دلِ آزادگان لرزید
انتقام خون تو،با دختران پاکِ میناب را
به والله که میگیریم،گر بی توجانمان لرزید
ما ز نسل حیدریم،گرچه پُر است اطرافِ ما
زکور دلان و بُزدلان،بایدبا نامردان زمان جنگید
ننگ است نام شما با اپستین مشهود شود
گرچه می بالید به خِرد،اماچو نادان آید پدید
ما فاتحان خیبریم،گر علی نیست پیشِ ما
وای برشماننگ برشما، ای ترس رویان یزید
ای (ولی )بر دشمنان داخلی بازبگو این آیه را
"انا فتحنا،لک فتحاً مبینا" در ایران آید پدید