
گویند به قیافه ولباس وریش ونیش آدمی نباید قضاوت کرد
فلانی چون ریشش رامی زند پس نا قلاست
آدمی چون یک وجب ریش دارد پس باخداست
فلانی چون همش ذکر میگوید زبانش میچربد باحیاست
نه عزیزان اگر به لباس بود امام علی(ع) درنامه سه نهج البلاغه به شریح قاضی خطاب نمی کرد:
به من خبر دادند كه خانه اي به هشتاد دينار خريده اي، و سندي براي آن نوشته اي، و گواهاني آن را امضا كرده اند. (شريح گفت: آري اي امير مومنان امام (ع) نگاه خشم آلودي به او كرد و فرمود) اي شريح! به زودي كسي به سراغت مي آيد كه به نوشته ات نگاه نمي كند، و از گواهانت نمي پرسد، تا تو را از آن خانه بيرون كرده و تنها به قبر بسپارد. اي شريح! انديشه كن كه آن خانه را با مال ديگران يا با پول حرام نخريده باشي، كه آنگاه خانه دنيا و آخرت را از دست داده اي....
وزمان چه خوب ثابت کرد که شریح قاضی مردی پول پرست و....بود وچندی نگذشت که گویند این قاضی فریب خورده " حکم قتل امام حسین(ع) را امضا نمود"
آری قاضی و قاضی نما هابسیارند تو مواظب باش که زود قضاوت نکنی چون دراین زمانه راحت قضاوت می کنند.