عشقِ یار

یار، دیشب بخوابم آمد،گویا کار داشت

بعدِاین دوری شاید ،دل درگرو یار داشت

او آزرداین حالِ من،خسته کرد هم جانِ من

بعد سال ها ای عجب!!، این دلم همیارداشت

چرابخوابم آمدی، بعدِ این همه دلخستگی

بعد عمری،شایدبادلم ،عشقِ یار داشت؟!

خوش بحال این دلِ، آزرده وبیمارِمن

دیر آمدی، وای که حالم تبِ بیمار داشت

ای خدا، این زبد شانسی بد گونِ منست

حال که عمرم رفت، گویادلِ بی عار داشت

دلا دیوانه شو!!!،دیوانگی هم عالمی دارد

منم دیوانه ام،آیا دلت عشقِ بازار داشت؟

حال گونه ام پژمرده وموهایم گشت سپید

بگو ای نا مُراد،آیا دلت حقِ آزار داشت؟!

آمدی دِق م بدی!!یاببینی چهره یِ فرسوده ام

آمدی!کو!عشق؟آیاعشق جایِ اقرار داشت ؟

ای (ولی )!!بی معرفت کم نیست، دراطراف ما

حالا آمدی بامعرفت ، گو!آمدن هم، کار داشت؟

حالا آمدی بامعرفت ، گو!آمدن هم، کار داشت؟