خرم وخندان آمد و مثل بادرفت
گوشه چشم به یارنشان داد رفت
تارفت یارلب گشاید رازدل کند
دید چشم بست وبی فریاد رفت
درمعرکه عشق بعشق تبسمی کرد
بالبخند عشق بدلدار دلداد و رفت
دلداربس غم وغصه خورد زین راز
آه کشید دق کرد باگریه بیداد رفت
این عاشق وعشق قدیم وازلی بود
اکنون که باجانِ عزیز پول داد رفت
رفت تا باعشق امروز رازِ زرّ کند
فردا باکس دگر شود که بباد رفت
امروز وفردای اوبدین سان گذشت
پیر شد پیرکرد بحیله زرّ داد و رفت
آخر عشق امروز دگر چه ارزشی داد
باکلک ودزد درید جامه جان داد و رفت
وای (ولی) گر کس نخواهد که آدم شود
بخدا سخت است نفهمی گراو دادو رفت
