شانسِ بد

چشم گشودن بهر دیدار حق دلخوش است
درابتدای عشق باجام نوشیدن خوش است

گر نباشد عشق با دنیای حیوانی چه کار
دل برای دلربا در دنیای آخر خوش است

ای که دروادی عشق به سرو پامی زنی
سر وپا رادرکار بادل و دلبر خوش است

گر به امروزو فردا سپاری وادی وعشق وگذر
هان وهون نیز بگذرد چو دلبروحالم خوش است

گر بپرسی ازروزگار بی مروت حالِ من
حالِ من نابود گشت بی کلک مُردن خوش است

اونکه وعده داد بامن همنشین و هم یار شود
وعده اش بشکست با پولداران خوش است

دیگری بود بامن در ارتباط و ارتحال
هی گفت من باتو توبا من حالِ خوش است

گفتا مادرش این بطفلی مال دیگر ی است
خوش نباش گر باشی اینهم ناخوش است

ای دنیا ترا باحال ونا خوش میگذارم میروم
شاید باشددرجای دگرخوش آنهم خوش است

(ولی) یادتو دل ندهد به این شانس بد ِمن
گر خوب وخوشم ولی شانس من ناخوش است