نمیدانم خدا دنیا چرا ساخت
چرا انسان رادررنج وبلاساخت
دانم که ملاءک دررنج وغوغا
بگفتن خدا انسان را رهاساخت
ولی خداگفتا که من دانم بهتر
لذا انس را زجن بهتر کمی ساخت
طمع رادروجودش شعله ورکرد
زحرص و تکبردردلش آتشی ساخت
بداد انسان راجا ومقامی
دانم که دانست انسان رابلا ساخت
خواست انسان جای خدارا بگیرد
خدا انداخت بیرون وجفاساخت
بدین گونه انسان دررنج وبلاگشت
آه و ناله کردوبازر قلعه ای ساخت
زداغ ودق خدا توبه ش راپذیرفت
شد خلیفه با شرطی بهش ساخت
که اوبدورشی ئ و شیطانی نچرخد
اوبشیطان باج داده با اوکمی ساخت
شیطان با او همره وهمکار رفیق گشت
بگفتا باتو ام توهم بامن دلی ساخت
بگفت انسان که تو چه دانی به ابلیس
گفتا هزاران سجده کردم تارهاساخت
چرا انداختنت بیرون حق تعالا
بگفتا نگویم تا نگویی تُرا چرا ساخت
عاقبت گول خورد زآن درخت چشید
گشت عورت آشکاربااو پاخت وساخت
بظاهر دشمن هم گشتن در دین های ما
درقفا باهم یارو درظاهرعدو ساخت
ولی توچه دانی ززرو زیوردنیای بلا
هرکه با دنیاسِر ورازی داشت بااوساخت
