دلم گرفته

دلم گرفته
دلم ززمین وزمانه گرفته است
هوای بهاری زخانه پرکشیده است
روم کجا وچه بگویم زدل غافل
دلم به بهانه بهار زغم گرفته است
باران بیا که هوای دلم زتو روشن است
بیا وبشور کینه های غم فراگرفته است
گویی همه باتو قهرو غافلند
بیاباتو که دلم آشنا گرفته است
بهرکه درود سلام گویم بگریزد
سلام کردن هم بوی آشنا گرفته است
ندیدم به دوران هیچ حوصله ای
گویی حوصله هم ناشناس گرفته است
بهرکه خواستم کمک کنم دستم گرفت
شاید غریبه ای به کلک حالم گرفته است
دگر زدوستی وکمک خبری نیست
گر هست ز پول وپارتی گرفته است
دل به هوای کودکیم دل برده است
بیاد دوستی گذشته پر کشیده است
مردم ساده دل وبی غل وغش کجایند
دلم به بهانه های آنروز خوب گرفته است
ولی زخدا خواه که روزخوب برگردد
دلم به طاعت روز خوب گرفته است