
ای دلا ز قفس بیرون بیا،پروازکُن
پروبالی بگیر ازحق دلا ،پروازکُن
توروحی، روحت زحق صفاگرفت
بیا ازجسم ما بگذر باصفا، پروازکُن
ای دلا درجسم م هرروز غریبی میکنی
من که دانم میروی آخر بیا، پروازکُن
دلا قفس سینه ام هروز سنگین میشود
بیا باسنگ شکن این قفس ،زجفاپروازکُن
این قفس هروز بهرت تنگ تر میشود
با کینه وحرص وحسد بی ریا،پروازکُن
بگذاربگویند مُردمان این جهان
فلانی ناکام رفت،توجانا، پروازکُن
درجهانی که همش جنگ ودعوای زمین
تو نباش باحسودانِ زمین تنها، پروازکُن
درجهانی که کُشند میبرند ومیخورند
بینِ آدم وحیوان فرق نیست دلا، پرواز کن
حیوان ها،چو درآغوش گرمِ خانه ها
آدم ها زیر خاک وخَروارها ، پرواز کُن
یکی سگ ویکی گُربه به هَمره میبرد
کودکان درکوچه ها بی کس ،دلا پرواز کُن
دلا دیوانه شو،مست و پروانه شو
اما نبین این کُشته وآوارها،پروازکُن
چشم بسته اند این غَربیانِ بی وفا
غرب نگو! دَد وحش ند اینا، پرواز کُن
بعضی بظاهر داد وبیداد می کنند
ولی دست به ریایندو ربا، پرواز کُن
زمانه بد زمانه ای ست ای "ولی"
تو باشور شوق ایمانُ وفا، پرواز کُن