دزد ومعلم

دوش زخواب جستم زمانی
سرو صدا شنیدم زحیاطی

رفتم پشت پنجره ی حیاطم
بدیدم سیاهی آمد بچشمم

نگاهم افتاد بچهره سیاهش
سیاه نه بل نقابِ روی ماهش

دزدبیچاره و سرگردان وحیران
اشتباه کرده و زده به کادان
اوندانسته بشب تیری زده
بخطا خانه ی دبیری زده
دبیر بیچاره نداشت چیزی
دزدسردرگُم نداشت آهی!!
دزدنادان خجل ز ثمر کارش
معلم خجل زدخل وخرجش
دزدا گر سواد داشت و مغزی
اختلاس می کردزعابروبانکی
"ولی" دبیرسی سال ندارد پاداشی
پاداشش نیرزد به ارزش پرایدی
ارزش معلم با چه سنجیدن ولی
گویند با کارگر آزاد مَشدِ مَندلی!!