خداحافظ
خداحافظ ای آفتاب وزمین ِ گرم ما
خداحافظ ای سیاره ی سَرگرمِ ما
خداحافظ ای خورشید وماه غرورم
خداحافظ ای زندگی ز آه و سرورم
خداحافظ ای کودکِ ساده وپاکم
خدا حافظ ای بازی چوپ وخا کم
سه پنج روزی به پیش و وَرَت آمدم
زحال واحوالِ مردم بکویت سرزدم
چنان جاانداخته بودم درکنارت
زسفره های رنگین و اندامِ راحت
زهوا وهوس فکر برگشت نبودم
بقصر واِرم وحوری بیادت نبودم
خدا حافظ ای هواو هوس رقاص من
خدا حافظ ای کاخ وکوخ رصاص من
زپول ومَنال وزیور کاخی بساختم
در درّه وکوه قلّه آرامی بساختم
خداحافظ ای زر وزیور مال ومَنالم
خداحافظ ای زور پُر حال و شورم
خداحافظ ای تیپ وسیمای ماهم
خداحافظ ای موی پُر پُشت و سیاهم
خدا حافظ ای جوانی وشادابیَم
خدا حافظ ای صبر وپاکیم
خدا حافظ ای پاکی وسادگی
خبرنیست زلطف ومهربانی
خدا حافظ ای رحم و مروت
کم ببینم زجوانمردی وفتوت
خدا حافظ ای خاله وعمو دایی
زین ببعد بخوانند اینارودرکتابی
خداحافظ ای( ولی!) آزرده دل
کم بین وکم گوی ز حرفهای دل
