روزگار بروفق مراد مانیست
هزاران سال چرخید یادمانیست
اگرآید هزاران سال دیگر
زانسان بهترودرنده تردریادمانیست
عجب !هم وطن گیرن هم جانِ انسان
گمان آیدزجان کمتر درآباد ما نیست
رحم ومروت درجهان ذلیل گشته
گویاپیام آورِصلح در خراباد مانیست
ای فلک چرخِ گردون راخوب بچَرخان
گویی ای چرخ فلک فلک درآبادِمانیست
در عصرماتمدن حرف اول می زند
میکُشد هزاران بیگناه در یادِما نیست
جهان شایددرخواب خرگوشی است
کُشتن انسان بی دفاع در یادما نیست
دست دردستِ دشمن درزندانی بزرگ
جهانِ هرج ومرج جایِ فریادمانیست
گرانسانی دِق کند براحوال این جا
روز شب یاد کن جزءیاد یادِ مانیست
نام ما انسان اما زگرگ درنده تریم
می کُشیم کودک یتیم جزءفریادِ ما نیست...
