بارفتن پدر بوی سیب وگُلاب نمی آید
چهره پیامبر یش دگر بخواب نمی آید
آری پدرعشق وصفا مهر ووفابود
با رفتنش دگر بدون وفا صواب نمی آید
چه شب روزهایی که رنج وزحمت کشید
کَم نیاورَد چیزی امادگر با آب و تاب نمی آید
لباس تنش ندیدم که بهتر زما باشد
کُلاه پشمی او دگر به تصویر قاب نمی آید
هرچه جمع کرده بود گذاشت وگذشت
بعد اونِفاق مال بسراغم به سراب می آید
تاچشم برهم زد ناگه وارثی
هرچه بود بُرد بوی ثواب نمی آید
وارث بعد اوزدبه سرش که ای بابا
برخیز عزیز من دیدجواب نمی آید
دگر وحدت وبرکت رفت ازین خانه
گو یا بارفتنت دگربارک وثواب نمی آید
"ولی" دانی که استجابتِ دعای پدر
گویا پیامبریست که دگر بخواب نمی آید
