ای کوه ای بلندای زمین همت داری
دردل هزاران راز پر زحمت داری
گرگویند برزمین چومیخ استواری
بیهوده نگو یند دانند که درایت داری
توبردره ودشت گاه نگاهی داری
عمیقی استواری پایه بر حمایت داری
گرنباشد دره ای یادشتی اطراف تو
تونیستی بربلندا ای کوه وجاهت داری
گویند درکنارهرپستی بلندایی هست
بلندایی نیایدگرنباشد پستی دلالت داری
ای کوه ای لایه لایه دردرونت هست مخمر
گاه انسان به یمان بیند جانا خجالت داری
تومعدن عشق وفا هم ذاخرِ شاه وگدا
گاه آب وآتش گه ذغال برسر ملالت داری
ای کوه ای بلنتر زهر هیاهوی زمین
دربلند ترین قله ات گویا شهامت داری
گوین بمرور زمان زین گونه بلندگشته ای
نه ربی ونه ربانی زحرف مردم خجالت داری
دردروازه شهرمیشه بست امازبان مردم نه
غم نباش هرچه خواهن بگوین ملامت داری
(ولی) داند ای کوه که هرچی بدلالت است
تو صبور باش وصبر پیشه کن که دلالت داری
