
ای رهگذر،گذرکن،ازکوی دلبرما
آهسته ونازگو،از احوالِ روی ما
ای رهگذربازگو،آنچه شنیدی ازما
مهر ومحبت نبود،در کویِ دلبرما
ای رهگذر،بگوکه،ز وعده هایِ خالی،
حرفهای پوچ عالی،بود برسَرِ زبانها
ای رهگذرتو بشنو،رازدرونِ مارا
زمان برملاکرد.از دونِ! درونِ آنها
ای رهگذر گذرکن،زعشقِ سوخته ی ما
مردو نامرد زیادن،نگو تو رازِ دلبرِما
ای رهگذر پَس بیار ،آنچه گفتم باتو
حیا وعفت کُجا!!.توبازنگو آن راز را
ای رهگذر بگوکه:زرق وبرقی نداشتیم
خالص ومخلص بودیم،چومُرواریدِآبها
ای رهگذر!بگو که ،بال وپری نداشتیم
تا دور شمع بگردیم!سوخت بال وپرِ ما
ای" ولی" به رهگذربگوکه،ز احوالِ دلِ ما
کَس مهر ومحبت خرید!؟ از کوی دلبرما؟