
واقعا امیدوارم که مشکل از من باشه ویرگول جان! پست دیروزم رو هم منتشر نکردی...
بگذریم! مهم اینه من نوشتم، شاید چیز مهمی نبوده! ولی نوشتم...
آقا شده یه نگاه انداخته باشید به زندگی امروز آدما و این جمله رو نشنیده باشید که : تو به هرچی که بخوای میتونی برسی و باید همه چی داشته باشی و حق توئه و این حرفا
من حس میکنم شدیدا تحت تاثیر این حرف بودم و اینکه به هرچی میخواستم نرسیدم رو به صورت کلی به دو بخش تقسیم میکنم : 1. خودم همت نکردم برای انجام و رسیدن - 2. به این سادگیا هم نبوده و شاید جمله درست نیست!
راستشو بخواید خیلی دوست دارم تقصیر رو از گردن خودم بردارم و بندازم روی جمله ای که نوشتم، ولی از طرفی فکرم میکنم اون اندازه ای که تلاش کردم پاسخ نگرفتم و میخوام یه جایی بین این دوتا وایستم و بگم : جهان جاییه که منابع محدود ما نمیتونن همه چیز رو برامون به ارمغان بیارن.
شایدم غلطه حرفم ولی حرفِ الانم اینه! میخوام بگم اون سطح حرفه ای از عملکرد در همه بخش های زندگی یه توهم تقلبی القا شده از رسانه های اجتماعی امروزه! اینکه صبح زود بلند شی و بری ورزش و باشگاه و بعد اونطوری ورزش کنی و برگردی بشینی پشت سیستم و کار کنی و بعد کتابم بخونی و با دوستات بیرونم بری و به خانوادتم برسی و هزارتا چیز دیگه... اینا رو من نتونستم! من نهایتا از دومی میخواستم رد شم توی سومی گیر افتادم و تموم شده حوصله وانرژیم!
این فشارِ امروزیِ رسیدن به همه چی برای من خیلی سنگینه و میخوام از همینجا اعلام کنم تلخیِ شنیدن واقعیت رو میپذیرم تا در توهم زندگی کردن! این سلامت روان من رو بالاتر میبره!
مخلص