چشمام رو از شرم به دستهام دوختهبودم. صدای غریبی رو شنیدم. چشمهام رو با احتیاط در راستای صورتش قرار دادم و با شعلههای شرم نگاهم، به چشماش خیره شدم. چشماش زیر پلکهایی که رگهاش مشخص اند، قایم شده بودند. حالا دیگه چشماش می لرزید. از زیر پلکهاش میلرزیدند. همون موقع بود که اشکهاش رو دیدم.
اشکهاش بدون هیچ مکثی سقوط میکردند و صدای سقوطشون توی قلبم طنین دیوانهواری به راه انداختهبودند. همون موقع بود که حس کردم قلبم داره فشرده میشه. همون موقع بود که حس کردم یه دست خیالی قلب من رو گرفته و داره با تمام وجودش فشار میده.
قلبم درد میکرد. برای قلبی که درد میکرد، گریه کردم. میخواستم با گریه چیزی بیشتر از اشکهام رو بروز بدم. میخواستم چیزی رو از اعماق وجودم رها کنم. چیزی که فکر میکردم با نبودنش میتونم از شر این غم و دستی که هرلحظه قلبم رو محکمتر فشار میده، خلاص بشم. نمیدونستم منتظر چی هستم. فقط در انتظارش بودم. انتظار باعث شد که من شدیدتر گریه کنم و دلتنگ بشم.
اشکهاش برام چیزی بیشتر از اشک بودند، نمیدونم اشکهاش برای من چه معنایی داشت. هنوزم نمیدونم، فقط میدونم آخرین چیزی بود که میخواستم ببینم. هیچوقت دوست نداشتم اشکهایی رو ببینم که خودم باعث شدم سقوط کنند. من باعث شدم سقوط کنه. نمیدونم چی بود، ولی اونروز، اون لحظه فهمیدم که مدتهاست دارم یکی رو توی وجود روشنش به سقوط دعوت میکنم.
وجود تاریک و تیره من در تمنای اینه که اطرافش رو هرچی بیشتر تیره و تار کنه و نوری که بهش دل بسته رو هم، درون خودش بکشه.
عذاب وجدان؟ خوب میشناسمش. نمیتونم تحملش کنم. اون لحظه حاضر بودم اون دست اونقدری محکم دور قلبم بپیچه که قلبم تبدیل به شیشه بشه و بعد بشکنه، ولی اون بار سنگین رو تحمل نکنم. حاضر بودم تیکههای قلبم که روحم رو خراش میدن، تحمل کنم و بعد با هر حسی که دارم خدافظی کنم. ولی اون بار رو هیچوقت تحمل نکنم.
حس گناه به وجودم بدون هیچ اخطاری هجوم آورده و داره تیکه تیکه این وجودی که طوفان دیده رو فتح میکنه. این حس گناه لعنتی رو چجوری بکشونم تو تاریکی و دست بندازم دور گردنش و به چالشش بکشم. میخوام بدونم کی میتونه اون یکی رو خفه کنه.
وایسا! من لایق اینم. من باید خفه شم. من باید با حس گناه سروکله بزنم. من مقصرم. من دلیل اون اشکهایی هستم که از یه وجود بیگناه سقوط کردند.

من ایندفعه خودم رو تسلیم خواهمکرد.
من واقعا خودمم نمیدونم این چیه که نوشتم. شاید بر اساس احساسات امروزم نوشتم.