سیزده ساله بودم که با بلاگفا آشنا شدم
اون صفحه جادویی و بی نظیر... راستش صفحه اصلی وبلاگ رو اونقدر دوست نداشتم که عاشق پنل مدیریت بودم
به نظرم فقط باید یه وبلاگ نویس باشی که بفهمی چی میگم
تو همه سالهای وبلاگ نویسی فقط یک آدم تونست من رو درک کنه و اون شاهین کلانتری بود
دومین کسی که من رو درک کرد ولی آدم نبود وردپرس بود
همونجا که وردپرس رو نصب میکنی میری شروع کنی به وبلاگ نوشتن میبینی صفحه اول نوشته:
سلام دنیا!
الحق که جانانه تر از این ندااااریم!
بشینی روی تختت کنار کتابات با یه لیست بالا بلند از بهترین پادکستهای زبان اصلی و فارسی یه عالمه ژورنال و رفیقهای مترجم و نویسنده و خلاصه اهل قلم و کتاب و آگاهی وبلاگ بنویسی و لحظه به لحظه تجربه زیستنت رو به بند بکشی و با دنیا به اشتراک بذاری...
دلایل زیادی بود که باعث میشد من ننویسم اول از همه دنبال این بودم که از نوشتن اولین کلمه آخرین پله مسیرم رو ببینم، یه چیز غیر ممکن!
دوم اینکه ترس از نوشتن پستهای آماتور داشتم که خب اینم ممکن نیست که در ابتدای مسیر دنبال این باشی که عالی بنویسی و مطمئنم نویسندههای درجه یک هم یادداشتهایی دارن که حالشون ازش به هم میخوره.
دلیل سومم این بود که دنبال بهترین بستر ممکن بودم چون بلاگفا نابود شد دیگه ذوقم کور شد و ننوشتم ولی خب بعد از 10 سال دست روی دست نذاشتم پا شدم رفتم بهترین آژانس دیجیتال مارکتینگ شهر و تو یه جلسه خیلی شیک که چای و شکلات برام آوردن بهم گفتن پلن فروشت چیه و اگه پلن فروش نداری اشکال نداره شروع کن دلی بنویس برای سیستم درآمد هم فکر کن ببین چیکار میخوای بکنی و هزینه برای اینکه سایت وردپرسی رو بهت تحویل بدیم 60 میلیون نا قابل!
نه انگار واقعا داشتم به درآمد فکر میکردم :)
به خودم اومدم دیدم دو ماه گذشته و من هنوز هیچ کاری نکردم پس به ویرگول مراجعه کردم و تصمیم گرفتن تا وقتی که یه طراح حرفهای برای درست کردن بستر وردپرس با هاست و دامنه اختصاصی خودم پیدا کنم و سایتم آماده بشه هرچه دل تنگم میخواد اینجا بنویسم...
راستی شما طراح سایت وردپرسی خوب تو شهر یزد سراغ ندارید؟