اما من یسری ادمارو نمیتونم تحمل کنم!یسری که سر ساعت مشخصی از سرکار میان.روی مبل لم میدن.چایی میخورن.شام میخورن.مهمونی میرن.میگن میخندن.بزرگ ترین تفریحشون رستورانه و نهایت کاره فرهنگی و هنریشون فیلم گرفتن از سوپری محل!
ولی آدمای جالبی هستن.!!
بعضی وقتا با خودم میگم کاش منم مثل خیلیا میتونستم در لحظه شاد باشم.روی مبل لم بدم.چایی بخورم.سوار ماشین بشم و بی خیال دنیا به آهنگ مورد علاقم گوش بدم اما همه ی زندگی ختم میشه به اون چند لحظه ی قبل از خواب.وقتی که هم ی اینا تموم شده چشماتو بستی اما احساس میکنی یه چیزی نیست.یه چیزی رو گم کردی!انگار گم کردن خیلی حس بدیه.هرجا باشی چشمت دنبال اون چیز میگرده که یه روز گمش کردی!
(از دست دادن چی زی که قبلا داشتی خیلی سخت تر از چیزیه که هیچ وقت نداشتی)
