تعارض (ریست)
نویسنده و کارگردان: محمدرضا لطفی

هر سوسوی امیدی که در فیلم به چشم میخورد، اندکی بعد خاموش میشود. حالوهوای فیلم، همانند دوربین ثابت و تصویر رنگ و رو رفتهاش، بوی مرگ میدهد. بیشتر مدّتزمان فیلم، از زاویۀ دوربینهای مداربسته پرداخته میشود؛ تمهیدی در خدمت تنهایی انسان مدرن.
«رضا بهبودی» در نقشش بهدل مینشیند، ولی قرار نیست دلنشین باشد و نقشآفرینی کاملی ارائه نمیدهد. در این فیلم هم، مانند تعداد بسیاری از آثار جشنوارۀ حاضر، از راوی برای ساخت جهان فیلم استفاده شده؛ گویی فیلمسازان ما در نمایش دادن و به تصویر کشیدن آنچه میخواهند، الکن شدهاند. با تصویر حرف بزنید، اینجا که رادیو نیست!
کمدی تلخ موجود در بطن فیلم، بهاندازه و هوشمندانه است و طعم تلخ آن، بعد از تمامشدن خنده، در دهان تماشاگر میماند.
مشابهتهایی کمرنگ میان فیلم لطفی و «او» (Her)، اثر «اسپایک جونز» (Spike Jonze) قابل یافت است؛ روایت عشقی نامتعارف. شاید بتوان گفت فیلم لطفی در فیلمبرداری و جنبههای تکنیکی موفّقتر عمل کرده؛ امّا جونز بازیگران توانمندتری در اختیار داشته است. اگر چه لطفی، شخصیت روانیتر و روایت پیچیدهتری برای فیلمش انتخاب کرده است.
دیالوگ و مونولوگهای نوشته شده، سوای از نحوۀ استفاده و پیادهسازی آنها، قابلتامّل و حسابشده هستند و حرفی برای گفتن دارند؛ اظهاراتی مملو از افسردگی، سیاهی و تنهایی انسان امروز، و شکوهای از روزگار. «امان از روزهایی که روز مرگ است؛ امّا روز مرگ من نیست».

ما را در تلگرام دنبال کنید!