ساعت ۱۹ امتحان آمار توصیفی شروع شده وتا ساعت ۲۳ وقت داره که سوالارو بنویسی وارسال کنی واسه استاد .الان ساعت ۲۰ ومن امتحان معرفت میدم . ساعت ۲۰:۲۵ بود که امتحان معرفت تموم شد همه دانشجو ها تو گروه ها میگفتن: امتحان آمار خیلی آسونه امتحان بدین. آخه امتحان آمار چهارشنبه ۱۵ ام بود اما دانشجوها اعتراض کردن که امتحان دیگه ای داریم استادم سه تایم انتخاب کرد وگفت: هر تایمی که تونستین امتحان بدین. تایم اول چهارشنبه ۱۵ ام ساعت ۱۳:۳۰ بود تایم دوم جمعه ساعت ۱۹ بود تایم سوم شنبه ساعت ۱۹ .من باخودم قرار گذاشته بودم شنبه ساعت ۱۹ امتحان بدم از یه طرفم دلم میخواست انجمن ایده برم. دو دل بودم که کی امتحان بدم تا اینکه امروز بعد امتحان معرفت بچه ها گفتن: امروز امتحان خیلی آسونه حتی از امتحان چهارشنبه هم آسون تره امروز امتحان بدین .امتحان معرفت که تموم شد وارد سایت شدم. سوالای آمارو نگاه کردم .خیلی تعجب کردم. سوالا اینجوری بود تمرین اول صفحه ۵۱ فصل چهار کتاب .تمرین دوم صفحه ۲۰ کتاب فصل دوم .
همه تمرینای کتابو همینجوری نوشته بود شروع کردم به نوشتن. اولاش خیلی باحوصله ومرتب مینوشتم. کم کم خسته شدم دیگه خبری از مرتب نوشتن نبود. فقط میخواستم تموم بشه ساعت یک شب شد اما من همچنان مشغول نوشتن بودم. حس میکردم کمرم داره التماس میکنه: تکتم بسه. گردنم از اون طرف میگفت: تکتم خسته شدم .
ذهنم میگفت :بگیر بخواب فردا صبح شروع کن به نوشتن .از اون طرفم میترسیدم صبح بنویسم برای استاد بفرستم قبول نکنه. به صدای التماس های گردن وکمر و ذهنم توجهی نکردم وبه نوشتن سوالا ادامه دادم که از فرط خستگی خوابم برد.
کتاب آمار مغرورانه نشسته بود. دفتر ومدادو پاکن هم روبه روش نشسته بودن. مداد نگاه کتاب میکرد وتند تند سوالا رو مینوشت هراز گاهی از مداد قرمز هم کمک میخواست با حوصله ونظمی که مختص به خودش بود سوالا رو مینوشت وبا کمک مداد قرمز وخطکش جدول هارو میکشید. بعد ازگذشت چند دقیقه که خسته شد خودکار به کمکش اومد ومشغول نوشتن سوالا شد حالا مداد دراز کشیده بودو خودکار رو تماشا میکرد کتاب آمار متکبرانه نگاشون میکرد وپوز خند میزند. ساعت هفت صبح بود که با صدای زنگ گوشی از خواب پریدم . نگاهی به اطراف کردم که دیدم کتاب آمارو دفتر ومدادام رو میزن. دستی به صورتم کشیدم وگفتم: کاش واقعی بود. کاش مداد همه رو نوشته بود.
بعد از شستن دست وصورتم خیلی زود مشغول نوشتن شدم. خیلی زیاد بودهرچه مینوشتم تموم نمیشد .دیگه کم کم بقیه خانواده هم دلشون سوخت و کمک کردن .جهاد سازندگی شده بود.مامانم عینک نزدیک بینشو به چشم زده بودو خودکار بدست تند تند مشغول نوشتن شد. چند صفحه که نوشت خسته شد. بعد نوبت آبجیم بود خودکارو از مامان گرفت ومشغول نوشتن سوالا شد. یکم که گذشت وخسته شد خودکار به من رسید ومشغول نوشتن شدم. خلاصه ساعت ۱۲:۵۰ بالاخره تموم شد.
تو عمرم اینجوری درس نخونده بودم که اگه واسع کنکور اینجوری میخوندم رتبه یک می آوردم.استادم هرچه قدر تو دوران ابتدایی وراهنمایی بهش تکلیف گفته بودن عقده شو قشنگ خالی کرد.
تکتم شهبازی