درموندگی ۳

نمی‌تونم حتی بخوابم. خواب این روزها رو می‌بینم. تو خواب دارم از دست یه عده اسمشو نبر فرار می‌کنم. درها رو می‌زنم کسی باز نمی‌کنه. وقتی بیدار میشم انگار ده تا وزنه صد کیلویی به سر و شونه‌م وصل کردن.

این روزها قرار بود بهترین روزهای زندگی‌مون باشه. اما ..دن توش. من دلم یه زندگی معمولی می‌خواست به کجای کسی برمی‌خورد مگه؟ چی میشد منم یه زندگی نرمال داشتم مثل اون جوون همسن خودم اون سر دنیا که اصلا نمی‌دونه ایران کجا هست.

ترومای این روزها تا ابد با من می‌مونه.