
"مهم است آیا" یکی از مشهورترین آثار زیگفرید ساسون است که در ۱۹۱۷ نوشته شدهاست. این شعر مضمونی ضدجنگ دارد و به رنج انسانهایی میپردازد که بخاطر جنگ، دچار معلولیت شدهاند.
مهم است آیا؟ از دست دادن پاهایت؟
آخر مردم، همیشه مهربان خواهند ماند.
و آنگاه که دیگران داخل میشوند
و کلوچهها و تخممرغهایشان را میبلعند
لازم نیست تظاهر کنی برایت اهمیتی دارد.
مهم است آیا؟ از دست دادن چشمهایت؟
شغلهای خوب برای نابینایان هم وجود دارد!
و مردم همیشه مهربان خواهند ماند.
همانطور که در تراس مینشینی و به گذشته میاندیشی،
صورتت را به سمت نور میگردانی.
مهم است آیا؟ آن رویاها در سنگر؟
همیشه میتوان نوشید و از یاد برد، و شادمان ماند،
و مردم نخواهند گفت که دیوانهای
آخر میدانند که برای کشورت جنگیدهای
و هیچکس، ذرهای نگران نخواهد شد.
توضیح شعر: در استنزا (مقطع الشعری) اول، شاعر میپرسد که "آیا از دست دادن پاها مهم هستند؟" خواننده انتظار دارد که شاعر بگوید «آری!»، اما شاعر برای نشان دادن پوچ بودن جنگ و عدم درک عمومی از رنجی که سربازان متحمل میشوند، مسیر دیگری را طی میکند و با طعنه به ما میگوید رنجهایی هستند که با مهربانی جبران نخواهند شد. سپس پرترهی مردی را به تصویر میکشد که پاهایش را از دست داده است و نمیتواند همراه خانواده یا دوستان به شکار برود، او یکجا نشستهاست و با خوشحالی به افراد بازگشته از شکار سلام میکند. معلول سخت تلاش میکند تا رنج خود را پنهان سازد؛ شاعر به معلول میگوید که نگران نباشد و نیازی نیست برای پنهان ساختن رنجش تلاش کند زیرا آن افراد مشغول خوردن کلوچه و تخم مرغ خواهند بود و به رنج معلول آگاه نیستند.
در استنزای دوم، همان روال استنزای ابتدایی دنبال میشود. شاعر به طعنه میگوید از دست دادن چشمها هم مهم نیست، شغلهای خوبی هم وجود دارند که مستلزم به دیدن نیستند!
و در استنزای سوم، شاعر به رویاهای مردان جوان اشاره میکند. رویاهایی که برای دوران صلح و پس از جنگ در سر میپرورانند، ولی باز با طعنه میگوید که آنها هم مهم نیستند، همیشه میتوان مشروب نوشید و این چیزها را از یاد برد ...