
جنسیتزدههای زیرک کسانی هستند که یاد گرفتهاند برای نابرابریهای موجود در اجتماع، علتهایی بجز تبعیض اجتماعی بیاورند. آنها فرودستی طبقهی فرودست را به ویژگیها یا رفتارهای این طبقه آدرس میدهند. برای مثال اگر گفتمانی در باب مرگ و میر زیاد مردان در تصادفات صورت بگیرد، آنها خواهند گفت این موضوع یک تبعیض یا فرودستیِ اجتماعی نیست و به قول خودشان مرگ مردان محصولِ "کلهخری و بیدقتی" مردان است، یا اگر به فرودستی پسران در حوزهی تحصیل اشاره شود، آنها "تنبلی و درس نخواندن" پسران را بهانه خواهند کرد. این افراد سانسورچیان قهاری هستند و بر پدیدهی جامعهپذیری سرپوش میگذارند، آنان به طور کلی انکار میکنند که رفتار و شخصیت ما توسط جامعه شکل گرفتهاست. اگر این زیرکان در دوران بردهداری زندگی میکردند میگفتند «وضعیت معیشتی سیاهان ربطی به تبعیض اجتماعی ندارد. سیاهان وقت خود را صرف چریدن در مزارع پنبه میکنند در حالی که سفیدان به مشاغل شرافتمندانه همچون تجارت میپردازند، پس طبیعی است که معیشت سفیدان مرفهتر از معیشت سیاهان باشد».
هرگاه گروهی در حوزهای، از نتایج ضعیفتری برخوردار باشد آن گروه در آن حوزه فرودست است و عللِ تفاوتِ نتایج، اصلِ فرودستی را زیر سوال نمیبرد. آدرس دادنِ شکاف جنسیتی، به انتخابهای متفاوتِ دو گروه نهتنها استدلالی بر "عدم وجود تبعیض اجتماعی" نیست، بلکه نهادینه بودن آنرا نشان میدهد به طوری که طبقهی فرودست آنچنان تربیت میشود تا انتخابهای ضعیفتری برگزیند و جایگاه فرادستان از دادخواهی مصون بماند.