
مردان همجنسگرا گروهی هستند که در برابر افسردگی و خودکشی، به طور بخصوصی آسیبپذیر هستند. شیوع افسردگی در بین مردان همجنسگرا سه برابر بیشتر از جمعیت معمول بزرگسال است. از آنجایی که افسردگی یک ریسکفاکتور برای خودکشی است، مردان همجنسگرا در معرض خطر بالای خودکشی نیز قرار دارند.
مطالعات اندکی دربارهی سلامت مردان همجنسگرا انجام شدهاست، که عمدهی این مطالعات دربارهی سلامت جنسی و مسائل مربوط به اچآیوی بودهاند و بخشی کمی به بررسی سلامت روانی مردان همجنسگرا، و همبستگی آن با سلامت فیزیکی پرداختهاند. با این حال، در سالهای اخیر توجه بیشتری به این موضوع شدهاست.
در اینجا، به بررسی ریسکفاکتورهای افسردگی و تمایل به خودکشی میان مردان همجنسگرا میپردازیم و همچنین در مورد موانع درخواست کمک در مردان همجنسگرا بحث میکنیم.
افسردگی از نظر بالینی به عنوان تجربه خلق افسرده یا از دست دادن علاقه و لذتِ فعالیتها در یک دوره دو هفتهای تعریف میشود. افسردگی با علائمی همچون تغییر در اشتها یا وزن، خواب و فعالیت روانی، کاهش انرژی، احساس بیارزشی یا گناه؛ مشکل در تفکر، تمرکز یا تصمیم گیری، افکار مکرر مرگ یا افکار خودکشی یا برنامه ریزی یا اقدام به خودکشی، همراه است.
مردان ممکن است افسردگی را از طریق علائم دیگری از جمله اضطراب، تحریک پذیری، عصبانیت، مصرف بیش از حد الکل، مواد مخدر و خشونت بروز دهند. این علائم افسردگی مردانه، در مردان همجنسگرا نیز ظاهر میشود.
مدل استرس اقلیت که توسط مِیِر ارائه شده، به چهار عامل میپردازد که دگرباشها با آن رو هستند: الف) رویدادهای قضاوتکننده، ب) طرد شدن یا مورد تبعیض قرار گرفتن، ج) کتمان هویت، د) همجنسگراهراسیِ درونیشده
یک مطالعه کانادایی گزارش داد که ۴۷٪ از مردان همجنسگرا مورد آزار و تعرض، ۴۲٪ مورد قلدرگری، ۱۶٪ مورد تبعیض در محل کار، و ۱۳٪ مورد خشونت فیزیکی به علت گرایش، قرار گرفتهاند. مطالعات دیگر نشان دادهاند که چنین رویدادهایی با افسردگی و پریشانی عاطفی مرتبط است.
تحقیقات نشان دادهاست که افسردگی در مردان همجنسگرا اغلب از اوایل نوجوانی شروع میشود و تا بزرگسالی ادامه مییابد. پس از بیان گرایش جنسی، مردان همجنسگرا در خانواده، تعصب و پیشداوری را به شکل طرد شدن تجربه کنند.
پنهان کردن هویت میتواند راهکاری باشد که توسط برخی از مردان همجنسگرا برای جلوگیری از تبعیض و خشونت بالقوه اتخاذ میشود اما این استراتژی میتواند خسته کننده باشد و گزارش شده است که خطر ناراحتی عاطفی را در بین مردان همجنسگرا افزایش میدهد.
همچنین عدم پذیرش و طرد از سوی جامعه همجنسگرایان نیز میتواند خطر افسردگی مردان همجنسگرا را افزایش دهد (برای مثال طرد شدن مردان همجنسگرای مبتلا به اچآیوی از جامعهی همجنسگرایان). طرد شدن از سوی جامعه همجنسگرایان میتواند منجر به انزوای اجتماعی شود و میتواند ریسکی برای افسردگی باشد.
همچنین تأثیر تشخیص داده شدن با اچآیوی، میتواند منجر به از دست دادن درآمد، شغل، روابط و حمایت خانواده و اجتماع شود.
مردان همجنس گرا که متعلق به یک اقلیت قومی هستند در معرض خطر بیشتری برای افسردگی هستند. یک مطالعه که بر روی مردان همجنسگرای اسپانیایی در آمریکا انجام شده، تجربیات همجنسگراهراسانهی خانوادهها را گزارش کرد. از جمله اینکه به این مردان گفته شده بود «مردان همجنسگرا جزو افراد عادی نیستند» یا «گرایش جنسی تو باعث شرمندگی خانواده است»
گرایش به خودکشی (Suicidality) به عنوان افکار، برنامهها یا اقدام به خودکشی تعریف میشود. گرایش به خودکشی میان مردان همجنسگرا از دیگر مردان بیشتر است. همچنین مردان همجنسگرا قاطعیت بیشتری برای خودکشی دارند.
طی سالهای اخیر در کانادا، تعداد مردان همجنسگرا که به دلیل خودکشی جان خود را از دست دادهاند، بیشتر از مردان همجنسگرایی بوده که بخاطر اچآیوی فوت کردهاند.
ریسک فاکتورهای خودکشی عبارتند از افسردگی و اقدام به خودکشی قبلی، مشکلات در روابط، و همچنین عوامل توصیف شده در استرس اقلیت.
یک مطالعهی سوئیسی که بر ۷۶۲ مرد همجنسگرا انجام شده، سه عامل اصلی خودکشی مردان همجنسگرا را لیست کردهاست: الف)مشکلات در روابط، ب)مشکل در پذیرش گرایش خود، ج)طرد شدن از خانواده
در مطالعهای که روی ۲۲۴ جوان همجنسگرا و دوجنسگرا انجام شده، این نتیجه رسید که افرادی که توسط خانوادهشان طرد شدهاند، ۸.۴ برابر بیشتر احتمال دارد که اقدام به خودکشی را گزارش کنند.
تهدیدهای کلامی و توهین، آسیب رساندن به اموال و تجاوز جنسی، به عنوان ریسک فاکتور خودکشی در بین مردان جوان همجنسگرا شناخته شدهاست. در مطالعه ای با ۳۵۰ شرکت کنندهی لزبین، گی و دوجنسگرای زیر ۲۱ سال، مردان همجنس گرا به طور قابل توجهی حملات کلامی و تهدید به خشونت را بیشتر تجربه کردهاند.
همچنین یک مطالعه روی ۸۰۰۰ مرد همجنسگرای ساکن کانادا، تحصیلات، سطح درآمد و قومیت را به عنوان عوامل دخیل در افسردگی و خودکشیِ مردان همجنسگرا دریافت. خطر اقدام به خودکشی در میان مردان با درآمد کم و بدون تحصیلات دانشگاهی ۵ برابر بیشتر بود.
صرف نظر از گرایش جنسی، مردان ممکن است تمایلی به کمک گرفتن برای مشکلات سلامت روان نداشته باشند. یک مطالعه آمریکایی گزارش داد که کمتر از یک چهارم (۲۳٪) از مردان همجنسگرا که اقدام به خودکشی کردند، به دنبال درمانهای مربوط به سلامت روان یا درمان پزشکی بودهاند.
برای مردان همجنسگرا، خدمات بهداشتی تخصصی محدودی وجود دارد و این می تواند مانعی برای درخواست کمک در مردان همجنسگرا باشد. خودداری در جستجوی کمک میتواند ناشی از مواجهه مردان همجنسگرا با ناکارآمدی سیستم درمانی و عدم پاسخگویی به نیاز آنها باشد.
مردان همجنس گرا که به دنبال کمک هستند ممکن است در سیستم مراقبت های بهداشتی با تبعیض مواجه شوند. مطالعهای دربارهی مردان همجنسگرای ساکن بریتانیا نشان داد که بسیاری از مردان همجنسگرا احساس میکنند در سیستم درمانی نامرئی هستند و نادیده گرفته میشوند.
مردان همجنسگرا که به کلینیکهای عفونتهای مقاربتی یا غربالگری اچآیوی مراجعه میکردند، احساس میکردند که به دلیل تمایلات جنسیشان انگ میخوردند، و با آنها بر اساس کلیشههای موجود رفتار میشود.
مصرف بیش از حد مواد در مردان همجنسگرا حداقل ۱.۵ برابر بیشتر از مردان دگرجنسگرا شایعتر است و زمانی که مردان همجنسگرا به دلیل تمایلات جنسی، طرد شدن از خانواده را تجربه میکنند، این رقم به ۳.۴ برابر میرسد.
در ارائه مراقبت از مردان همجنسگرا، ضروری است که ارائهدهندگان مراقبتهای بهداشتی محیطی امن ایجاد کنند که در آن مردان بتوانند تمایلات جنسی و مسائل مربوط به سلامت روان خود را آشکارا درمیان بگذارند و در مورد آنها صحبت کنند. چهار توصیه دربارهی این موضوع وجود دارد:
۱- ایجاد اعتماد ضروری است. ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی با نشان دادن همدلی و نگرش باز و خودداری از قضاوت میتوانند با مردان همجنسگرا رابطه برقرار کنند.
۲- از آنجایی که حمایت خانواده به عنوان یک عامل محافظتی در کاهش خطر افسردگی و خودکشی شناسایی شده است، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید میزان صمیمیت و ارتباط مرد با خانواده و دوستان خود را بررسی کنند.
۳- از آنجایی که مردان همجنسگرا در معرض خطر بیشتری برای مصرف بیش از حد مواد هستند، باید از نظر مصرف و پتانسیل استفاده از آن برای خوددرمانی افسردگی و یا خودکشی ارزیابی شوند.
۴- در نهایت، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید پیگیری های مکرر را برنامه ریزی کنند زیرا ظرفیت نظارت و مدیریت موثر افسردگی و/یا خودکشی به طور قابل توجهی با مشاوره های منظم بهبود مییابد.
Depression and Suicidality in Gay Men: Implications for Health Care Providers
doi.org/10.1177/1557988316685492