
دورهی پریناتال (perinatal)، یعنی دوره سه ماهه اول بارداری تا یک سال پس از زایمان که میتواند برای برخی از پدران یک دوره استرس زا باشد. برخی مردان ممکن است با تغییرات جدیدی که در زندگیشان ایجاد میشود به خوبی کنار نیایند و همین فقدان ابزار در مقابله با استرس در دوران پریناتال ممکن است بر سلامت روان پدران تأثیر بگذارد و منجر به اضطراب و/یا افسردگی شود.
در طی دههی اخیر، مطالعات نشان دادهاند که بخش قابل توجهی از پدران اضطراب و افسردگی را در دوران پریناتال تجربه میکنند. طبق گزارشها، شیوع افسردگی پریناتال در پدران، در استرالیا ۱۰٪، در آلمان ۹.۸٪، و در چین ۱۲.۵٪ است. همچنین شیوع اضطراب پریناتال در پدران، بین ۲ تا ۱۸٪ گزارش شدهاست.
اضطراب و افسردگی پریناتال در پدران تأثیر بسزایی بر سلامت پدر، سلامت روان همسر و نوزاد دارد. به عنوان مثال، یک پدر افسرده و/یا مضطرب ممکن است نتواند ترسها، اضطرابها و استرسهای مرتبط با فرزندپروری خود را با شریک زندگی خود در میان بگذارد. این ممکن است بر روابط بین شرکا تأثیر بگذارد و ممکن است به ایجاد علائم افسردگی در هر دو طرف بینجامد. همچنین پدران مضطرب و/یا افسرده کمتر با نوزادان خود ارتباط برقرار میکنند که بر رشد شناختی نوزادان تأثیر میگذارد؛ کودکانی که پدرشان افسردگی و/یا اضطراب پریناتال را تجربه کردهاست، بیشتر در معرض ابتلا به مشکلات رفتاری و روان و همچنین دارای تواناییهای یادگیری ضعیفتری هستند.
بنابراین شناخت ریسک فاکتورهای ابتلای پدران به اضطراب و افسردگی، برای پیشگیری از وقوع پیامدهای منفی بسیار مهم است:
بارداری بدون برنامه میتواند به دلیل عدم آمادگی پدران استرس زا باشد. بارداری بدون برنامه، خطر اضطراب را چهاربرابر و افسردگی را سه برابر افزایش میدهد. عدم آمادگی پدران ممکن است در چندین حوزه مانند احساسات و امور مالی رخ دهد. این موضوع میتواند به شدت باعث ناراحتی روانی در پدران شود، به ویژه آنهایی که از وضعیت اجتماعی-اقتصادی فرودستند.
افسردگی مادر نیز میتواند ریسک فاکتوری برای افسردگی و اضطراب پدران باشد. اگرچه رابطه علت و معلولی بین افسردگی مادر و پدر نامشخص است، اما سلامت روانی هر یک از طرفین به طور مستقیم بر دیگری تأثیر میگذارد.
تعارض کار و خانواده که درگیری ناشی از تقاضاهای ناسازگار از کار، خانواده یا هر دو حوزه است به عنوان یک عامل خطر برای پریشانی روانی پره ناتال پدری شناسایی شده است.
تأثیر فشار نقشهای مردانه بر سلامت روان پدران مشخص شدهاست. تحقیقاتی نشان میدهند که این فشار، خطر افسردگی و اضطراب پرهناتال را به ترتیب چهار و سه برابر افزایش میدهد.این نرخ ها حاکی از تأثیر سنگین فشار نقشهای مردانه بر سلامت روانی پدران است. با این حال، ذکر این نکته ضروری است که تنها مطالعات کمی نقش این فشار را به عنوان یک عامل خطر برای ناراحتی روانی در پدران در طول دوره پریناتال بررسی کردهاند.
اختلالات خواب نیز میتواند یکی از موضوعاتی باشد که با افسردگی پدران در ارتباط است. دیوید میگوید «برای از خواب بلند شدنهای متعدد آماده نیستم، برای شیر دادن یا عوض کردن نوزاد. در دو هفته اول فقط سه تا چهار ساعت در روز میخوابیدم و دائماً عصبانی بودم.