موسیقی هنری ترکیب یافته از صداها با کشش های متفاوت است. عوامل تشکیل دهنده ی آن شامل ریتم (وزن) و ملودی (آهنگ) می باشد. کلمه موسیقی در اصل واژه ایست یونانی برگرفته از (Mousika) و مشتق از کلمه (Muse) نام یکی از نه اله حافظ شعر و هنرهای یونان باستان است.
موسیقی مورد علاقه خود را چند بار در روز گوش می دهید؟ آیا تا بحال برای فرار از استرس های کاری یا فشارهای زندگی روزمره گوش دادن به موسیقی و یا نواختن ساز را وارد زندگی خود کرده اید؟ یا به بهانه های مختلف چون کمبود زمان و یا رفت و آمد به کلاس، شانس بهره مندی از مزایای آن را از دست داده اید. اگر پاسخ شما مثبت است قطعا براین امر واقف هستید که موسیقی و نواختن ساز موسیقایی از آن دسته هنرهایی است که آرامش روح و روان انسان را فراهم می کند و تاثیری مثبتی بر روی مغز و تقویت حافظه دارد. فراگیری نواختن ساز بسیار به روحیه شما کمک می کند. اصلا اهمیت ندارد که چه قدر در این کار و مهارت پیشرفته خواهید شد. همین که بتوانید بخشی از احساساتتان را از طریق ساز خود بیان کنید و تا حدی از مشغله های روزمره تان کم کنید، ارزشمند خواهد بود.
با وجود مشغله های روزمره زندگی امروزی، نواختن ساز تاثیر مثبتی در بهبود آرامش زندگی خواهد گذاشت. موارد زیر از جمله نکات مثبت در فراگیری این مهارت هنری در زندگی می باشد.
ایرانیان از دیرباز، علاقه وافری به آموزش و یادگیری موسیقی داشته اند و همواره خواسته اند تا نوازنده ساز مورد علاقه ی خود باشند و همواره نوازندگان و آهنگسازان خوش آوازه ای در فرهنگ موسیقی ایرانی پرورش یافتند. دستگاه ها و نواهای بسیاری که از گذشته در تاریخ ما به یادگار مانده اند که بیانگر همین موضوع است.
به مجموع قواعد و اصطلاحات نظری موسیقی، تئوری موسیقی گفته می شود.
به طور خلاصه، خواندن و نوشتن نت های موسیقی را سلفژ می نامند. سلفژ برای بالا بردن توانائی حس شنوایی در تشخیص و درک عوامل سازنده موسیقی از قبیل: ریتم ملودی، هارمونی و غیره استفاده می شود.
نظر به اینکه این رشته بالقوه کاربرد فراوانی می تواند داشته باشد. چنانچه استفاده از آن توام با روشی منطقی و سنجیده باشد در آماده سازی هنرجویان طی مراحل مختلف (مبتدی تا مقاطع بالا) نقش موثر خواهد داشت.
به کار بردن صداها و سکوتها با امتداد گوناگون را که از نظر زمان با هم متناسب باشد، وزن خوانی گویند. به عبارت ساده تر، خواندن وزن قطعات موسیقی با همراهی آهنگ را می توان وزن خوانی نامید. برای وزن خوانی یک قطعه به نام نت ها توجهی نمی شود و بیشتر دنباله ی آنها که کششی را مشخص می کند مورد نظر است. در وزن خوانی نام نتها از الفاظی مانند: ۱و۲ یا ۱،۲،۳،۴،۵،۶ استفاده می شود.
نت علامتی است که توسط آن، صداهای موسیقی نوشته و اجرا می گردند.
ضرب معیاری برای سنجش زمان است. به عبارت ساده تر اگر بخواهیم هر ضرب را برابر با یک ثانیه در نظر بگیریم، می توان گفت: یک ضرب برابر است با یک ثانیه زمان و یک ثانیه زمان نیز برابر است با یک نت سیاه.
حقیقی‌ترین بیان روحیات یک ملّت را در رقص‌ها و موسیقی آن می‌توان یافت . . . بدن هرگز دروغ نمی‌گوید.
نقل قول : وب نوازان
