
🔴بخش هایی از داستان کتاب در این نوشته لو میره اما کتاب به طور کلی اسپویل نشدنی هست چون پایانی نداره پس اگه کتاب رو هم نخوندید باز هم خوندن این نقد خالی از لطف نیست 🔴
شروع نقد : کافکا جامعه ای رو به تصویر میکشه که فقط به دنبال بردست ، بردگی مدرنی که داخلش شلاق وجود نداره اما مردم با بیگاری به بردگی گرفته میشن .
شخصیت اصلی کتاب کارل روسمن پسری نوجوانه که تازه به آمریکا اومده در ابتدای داستان او وضع خوبی کنار دایی خودش داره اما جلوتر که میره به دلیلی عجیب و مشکوک توسط دایی خودش طرد و مجبور به کارگری میشه .
کارل در واقع قربانیه ، قربانی سیستمی که انسان ها رو مثل ربات بار میاره ، انسان هایی پرورش میده که تمام مدت عجله دارن و قدم تند باید کار هاشون رو پیش ببرن ، در نهایت کارل هم آجری از این دیوار بلنده .
کتاب آمریکا به نحوی مشکوک نوشته شده طوریکه خواننده هر لحظه به وقایع شک میکنه ، از کمک بی دریغ سرپیشخدمت تا تحویل نامه توسط اقای گرین ، از خانه دولامارش و برنالدو تا حتی پاسخ دانشجوی پزشکی مبنی بر ماندن یا رفتن کارل از خانه دولامارش. همه به نحوی مشکوک انگار که همه این آدم ها توسط کسی اجیر شدن .
پیشتر کتاب محاکمه رو تا میانه خوندم و اونجا کافکا به زیبایی نشون میداد جامعه چطور یک انسان رو متهم و بعد محاکمه میکنه به نحوی که اون انسان اصلا از جرمش خبر نداره ، در این کتاب هم مشابهش رو دیدیم ، اونجا که در دفتر مدیریت هتل کارل به عنوان آسانسورچی فقط به دلیل تاخیر چند دقیقه ای غایب شد و در نهایت از این تاخیر جرم هایی به او نسبت داده شد که ممکن بود به خاطرشون حتی به زندان بره .
مسئله بعدی کتاب عجز انسان در برابر پیشامد های زندگیه ، شخصیت کتاب های کافکا عموما افرادی منفعل نیستن بلکه انسان هایی فعال هستند اما در برابر اتفاقات زندگی عاجز ، کارل هم همینطور، او از اول داستان با موج اتفاقات زندگی همراه شد و در خیلی هاشون دچار عجز و ناتوانی بود به طوریکه توانی برای تغییر نداشت ( نمیخوام بگم کافکا جبر گرا بوده و اینطور حوادث رو از اختیار انسان خارج میدیده ، اما اختیار رو هم به معنای تغییر همه جانبه نمیپذیرفته و اینو در جای جای شخصیت کتاب هاش میشه دید )
رابینستون دوست دولامارش هم یک شخصیت جالب و نزدیک به گره گوار سامسا -شخصیت اصلی کتاب مسخ-بود که توسط برنالدو کنار گذشته شده بود ، شخصیت ضعیفی که عاشق برنالدو بود و پای این عشق و مسائل مضحک ذهنیش خودشو علیل کرده بود .
در کل کتاب آمریکا بیشتر از یک کتاب معمولی بود و چیزی هولناک رو بازتاب میداد ، اینکه انسان مدرن باز هم با شمایل دیگه به سمت برده داری پیش رفته ، انسان هایی که قربانی سیستم های بزرگ میشن و استعداد ها و تواناییشون نابود میشه میشه ، مثل هرکولی که پشت میز بشینه و کارمند باشه .
کارل در نهایت فصل هفتم به شکل بسیار غم انگیز آرزوهای بزرگ خودشو به کارمند یک شرکت شدن تقلیل میده ، او که در ابتدای داستان قصد مهندس شدن داشت و در ادامه میخواست سلسله مراتب شغلی رو طی کنه در نهایت به یک کارمند شدن اکتفا کرد و حتی اون رو به عنوان آرزویی در ذهنش ترسیم کرد .
کتاب آمریکا مثل کتاب اردوگاه محکومین ، چرخدنده هایی رو نشون میداد که برده های خودشو آروم آروم میکشه و روی بدنشون شغلشون رو حک میکنه.
پیشنهاد میکنم کتاب رو بخونید ، قابلیت اسپویل نداره چون کتاب تموم نمیشه، فکر میکنم باید خواننده در ذهنش سرنوشت کارل رو تصور کنه ، سرنوشتی تلخ که در نهایت جامعه شور جوانی و زندگیش رو میکشه و اونو به یک برده تمام عیار تبدیل میکنه ، یحتمل کارل در نهایت کاری ثابت پیدا میکنه ، با دختری ازدواج میکنه ، بچه دار میشه و در نهایت در سنین پیری و وقتی که بعد بازنشستگی به مثابه آشغالی دور ریخته شده ، میمیره .
مسئله آخری که باید بهش اشاره کنم : کارل شخصیتی راستگو و صادق بود و حدالامکان از دروغ دوری میکرد ، اما جامعه یکسر اون رو به دو رویی و دروغ ترغیب میکرد مثل اونجا که پلیس برای دستگیریش اومده بود ، و کارل به جای دروغ فرار کردن رو انتخاب کرد ، کارل شخصیتی خردمند بود و وقایع رو در ذهنش به درستی بررسی میکرد که این رو هم کافکا با استادی به قلم کشیده بود ، اما با این حال باز هم توسط افراد دو رو و ابله به بازی گرفته میشد و سرنوشتش به گونه ی دیگری پیش میرفت .
شخصیت سردربان هم جالب بود ، مردی مغرور و متکبر که به واسطه جایگاه شغلیش کارل رو یکسر تحقیر میکرد ، او ادعا داشت باید همه افراد به او سلام کنند و با اسم مستعار خطابش کنن ، این شخصیت هم میتونه نمادی باشه و درس های زیادی داشته باشه .
شخصیت زنان هم البته در کتاب های کافکا جالبه ، شخصیت هایی منعطف و گوناگون -از برنالدو تا سر پیشخدمت- کافکا به شخصصیت زنان با بی رحمی کمتری نسبت به مردان نگاه میکنه و انگار اون ها رو موجودات مهربان تری به تصویر میکشه ، حتی برنالدو هم در جایی دلش به رحم میاد اما درباره سردربان یا مدیر اینگونه نیست .
خلق اینچنین شخصیت های گسترده و چند جانبه ای فقط از یک استاد برمیاد که کافکا باشه ، واقعا جای تقدیر داره تو یه رمان سیصد صفحه ای انقدر شخصیت مختلف داشته باشیم از دایی تا دوست دایی ، از آقای گرین تا دختر دوست دایی ، از برنالدو تا سر پیشخدمت ، از دولامارش تا خود کارل و....

حتما نظرتون رو برام بنویسید اگه کتاب رو خوندید و اگه با جایی از صحبتم مخالفید حتما گوشزد کنید ، کافکا برای عصر حاضر بسیار مفیده و باید خونده بشه ، حیف و صد حیف که ما امثال کافکا رو در ادبیاتمون نداشتیم .