ویرگول
ورودثبت نام
تهمتن
تهمتن...
تهمتن
تهمتن
خواندن ۴ دقیقه·۴ ماه پیش

پیرمرد ناپدید شده

داستان از تهمتن :


پیرمردی روی آسفالت های داغ یک ظهر تابستانی با کفش هایی که جیر جیر صدا میدهند لب جاده ای راه میرود .
ماشین ها از کنارش میگذرند و بعضی برایش بوق میزنند .
ماشین ها مثل سوسماری روی آسفالت میخزند و صدایی از خودشان بیرون میدهند .
پیرمرد کلاهی لبه دار پوشیده و ریختش مثل پیرمردی است که روی آسفالت های داغ با کفشی که جیر جیر میکند راه میرود.
او نوه دختری دارد که عکس او در کیف پولش است ، عکس دختر بچه ای که لبخند زده و کیک تولد سه سالگی اش رو به روی او است.
پیرمرد راه میرود و انگار دارد چیزی زمزمه میکند .
او طوری راه میرود انگار عجله دارد، اما مقابلش تا کیلومتر ها جاده است .
اطرافش کوه است و دشتی خشک .
اطرافش مثل کاپوت کادیلاک قهوه ای است .
او راه میرود و سرش پایین است و چیزی زمزمه میکند ، انگار کوه هاو دشت همراه او ویراژ میدهند .
عکس نوه اش در کیف پولش با عرق پیرمرد برخورد میکند.
نوه اش در آن عکس به زور میخندد و دست ظریف مادرش هم در عکس هست ، دستی سفید و گوشتی که خالی کوچک دارد .
دست زن مثل دست پیرمرد است که حال بر اثر تابش آفتاب ، آفتاب سوخته شده .
اما دست زن سالم است و هنوز در عکس های دختر بچه حضور دارد .
پیرمرد همانطور راه میرود و مشخص نیست چه چیزی زیر لب میگوید.
شاید مثل دختر بچه قبل از فوت کردن شمع ، آرزو میکند .
پیرمرد با کفش اش راه میرود .
صدای کفش اش طوریست که میترسد مار های زنگی را از خواب بیدار کند .


بگذارید از این سردرگمی بیرونتان بیاورم .
پیرمرد یک روز است که ناپدید شده .
خانه او در آپارتمانی است ؛ خانه ای نقلی که فرش قرمز و میز و عسلی و مبل های کرمی دارد .
روی یکی از عسلی ها عکس نوه اش و روی دیوار عکس پیرمرد و همسرش به چشم میخورد .
در آن عکس میخندند ، سلفی ای که در سفرشان به ترکیه گرفته بودند.
صورتشان بهم چسبیده و دهان دوتاشان از خنده باز است.
اما موقعیت پیرزن اکنون متفاوت است ؛ او در خانه نقلیشان از آن سر به سر دیگر میرود و در جوش و التهاب است .
پیرمرد راه میرود و کوه ها و دشت با او بالا پایین میشوند .
پیرزن در خانه همانطور راه میرود .
او گاهی می ایستد و روی مبل خستگی در میکند.
در زمان خستگی در کردن دعا نمیخواند و ارتباطش را با خدا از دست میدهد.
پیرمرد راه میرود و دختر بچه با ران های عرقیش بالا پایین میشود .
خدا اما در بالای دشت ایستاده .
بالای کوه ها است و حواسش به پیرمرد است .
اما با توقف دعا خوندن پیرزن ، خدا هم از پس کوه ناپدید میشود .


پیرزن اینها را تصور میکند و چهره اش به علت تصویری که ساخته در هم میرود .
بعد روی مبل مینشیند.
دستش را به حالت دست در عکس دختر بچه به سوی تلفن میبرد .
و بعد انگار دستش به آتش شمع تولد خورده باشد آن را میکشید و منصرف میشود .
پیرمرد میتوانست به راه رفتنش ادامه دهد اما پیرزن جلوی او را گرفته است .
پیرمرد ناگهان مثل گردی فرو میریزد و با قهوه ایِ دشت یکی میشود .
ماشین ها با کاپوتشان میگذرند و دیگر پیرمردی آنجا نیست که برایش بوق بزنند .
پیرزن به عکس سلفیش نگاه میکند و بارانی آرام در چشمانش قصد بارش میکند .
او میتوانست دوباره دعا بخواند اما این کار را نکرد و تنها گریه کرد .
پیرمرد اکنون میتوانست هر جایی باشد .
پیرزن قبلا نقاش بوده و میتوانست هر تصویری را از پیرمرد تصور کند .
مثلا پیرمرد که در دشتی قهوه ای از دست شیری فرار میکند .
آن همان دشت قبلی است که حال پیرمرد در آن به گرد تبدیل شده .
پیرمرد میتوانست کنار نوه اش نشسته باشد و شربتی را از دست دخترش بگیرد .
تصاویر همانطور در ذهن پیرزن نقش میبندد و تکلیف پیرمرد نامشخص است .
پیرمرد همانطور روی دیوار است و لبخند میزند .
در آن حال باز هم عکس دختر بچه در جیبش بود .
پیرزن گریه میکند و همزمان تصاویر در مغزش نقش میبندند .
او اگر همه آنها را میکشید میتوانست مثل فریدا کالو معروف شود ؛ اما سرعت تصاویر مثل ماشین های کنار جاده زیاد است.
پیرزن دو پایش را تند تکان میدهد و رنگ چهره اش هم رنگ پوست دست دخترش شده ، با آن خال سیاه که کنار دماغش است .
 پیرزن متقاعد میشود و گوشی را برمیدارد .
تلفنی بزرگ و قرمز که دسته اش چرب شده .
شماره خانه نقلی دختر را میگیرد .
ابتدا دختر بچه جواب میدهد و پیرزن به عکسش روی عسلی نگاه میکند .
دختر پشت تلفن میخندید ، در آن حال صدای پیرمرد از پشت تلفن قرمز به گوش میرسد .
پیرزن رنگ صورتش هم رنگ تلفن میشود .
چشمانش تنگ میشود و به دختربچه میگوید تا تلفن را به شوهرش بدهد .
آنجا پشت آن تلفن قرمز انگار دو کادیلاک آلبالویی به هم برخورد کرده .
راننده ها عصبانی اند و داد و بیداد میکنند .


پ.ن:::موسیقی Ai Mtazeda
داستان از تهمتن

ادبیاتداستان کوتاهزندگیامیدعشق
۰
۰
تهمتن
تهمتن
...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید