ضیافت

🔴دارای الفاظ رکیک🔴

صحنه : ضیافتی بر پاست ؛ سالن کوچک خانه ای ، تقریبا چهل متری ، توسط لوستر بزرگ پر چراغ و سه مهتابی دور و بر دیوار ها روشن شده ، روی دیوار دو تابلو یکی تابلو شاسی عروسی مانی و آتریسا (روی دیوار چپی) و دیگری قاب فرشی از نمای یک روستا ... پایین یک دسته مبل ال شکل ، متشکل از یک مبل سه نفره و دو تک نفره ، مقابل آن میز عسلی که با روکش طرح ایرانی تزیین شده و روی آن وسایل پذیرایی قرار دارد ، مقابل عسلی (با فاصله) تلویزیون چهل اینچی قرار دارد. فرش ایرانی آبی رنگی وسط سالن و دور و بر آن سرامیک سفیدی قرار دارد . دیوار ها کاغذ دیواری شده . سمت چپ راهرویی است که به اتاق خواب ها میرسد (از انتهای صحنه یکی از اتاق ها مشخص است ... ) سمت راست دروازه آشپرخانه به شکل طاق آجری ...
مانی با پیچ گوشتی در حال تعمیر تلویزیون است و فرهاد کنار او ایستاده و لیوان شربت خود را مینوشد ...صدای طرق طروق ظرف ها از آشپزخانه می آید .
فرهاد: مانی جان ! تلویزیونی که خرابه رو باید دور انداخت ؛ خودت رو زحمت نده ...
مانی : پولش رو بده من هم میرم جدید میخرم ...
فرهاد :منم پولی ندارم ...
مانی : پس زر نزن بذار درستش کنم ...
فرهاد :چقدر بد اخلاقی تو ... خانما! کمک نمیخواید ، دارم میام ...
(فرهاد به سمت آشپزخانه میرود)
صالح و حسام روی مبل سه نفره با فاصله نشسته اند ، کنار آنها ؛ سمت چپ روی مبل تکی ، مهراد و سمت راست روی مبل دیگر یاس نشسته ....
صالح : آقایون ، اوضاع خیلی خرابه ، یه بطری روغن داره از یک ملیون هم میگذره ...
حسام : درست میشه نگران نباشید ...
مهراد : (ادا در می آورد )درست میشه نگران نباشید ؟... بشین همینجا تا درست بشه ...
مانی : (داد میزند)آتریسا ... آتریسا این لعنتی درست نمیشه چکارش کنم ؟
مهراد : ول کن بیا بشین الان میخوای بزنی چی ببینیم همش بدبختی و بیچارگیه دیگه ...
یاس : راست میگه بیا بشین ....
مهراد : تو چرا نمیری کمک خانما ؟
صالح : حسام جان چی کردی آخرش ؟
یاس : به تو چه آخه ؟ ... نترس زنت نمیمیره یه دو تا ظرف بشوره ...
حسام : کشتمش دیگه ... چاره ای نبود ...
مهراد : عجب دختر بی ادبی هستی ... اگه بابام دو تا میزد تو گوشت آدم میشدی انقدر ناز نازو بارت نمی آورد ...
صالح : کشتیش واقعا ؟
مهراد : کیو کشتی ؟
حسام : اون خوروس رو که خریده بودم ...
یاس : وای خدا کشتیش ؟ ... وای خدا اون که خیلی بامزه بود ...
صالح : صب تا شب سر و صدا میکرد ... ساعت پنج صبح ما رو از خواب بیدار میکرد ... همسایه ها شاکی شده بودن...
مهراد : گفتم بدش به من چرا کشتیش ...
یاس : خدا لعنتت کنه خب میدادش به ما ...
حسام : ولش کنید دیگه یه خروس بوده آدم که نکشته ...
مهراد : کاش آدم میکشت ...
صالح : اونم به وقتش میکشه (میخندد)
مانی : فرهاد ... فرهاد ...
مهراد : هیچ گهی ندارم بخورم ... یک هفتس دارم پول جمع میکنم پیتزا بخرم ...
صالح : یه مشت کودن وقتی بخوان مملکت داری کنن همین میشه دیگه ...
حسام : نه آقا ... شرایط جنگیه ، جنگه میفهمی ؟
صالح : یعنی شما میفرمایید قبل جنگ همه چیز خوب بود .... آقای عزیز وقتی سیستم مشکل داره جنگ و غیر جنگ نمیشناسه که ...
یاس : راست میگه ... آخه نه قبل جنگ همه چی خوب بود ...
صالح : بله یاس خانم دقیقا ...
مهراد : آقا ول کنید این حسام رو هر چی ما بدبخت تر میشیم این خایه مال تر میشه...
حسام : گه نخور انقدر ...
صالح : راست میگه خب خایه مالی دیگه ... مگه دروغ میگه ....
حسام : چه گهی خوردم امروز اومدم اینجا کلا منو میبینید یاد بدبختیاتون میوفتید ...
یاس : خب چون عامل بدبختیمون یکی مثل توعه ...
صالح : نمیخواد پاشی بری حالا ...
حسام : لعنت به همتون ... میرم اصلا اینطور بهتره ...
مهراد : بگیر بشین الان شام آماده میشه بعد برو ...
حسام : لعنت بهت صالح که هر بار منو میبینی میخوای اینطور کنی ...
صالح : خایه مال نباش تا کسی چیزی بهت نگه ... تا دیروز میگفتی ملت احساساتی شدن ریختن بیرون میخوان لخت بشن وگرنه مملکت مشکلی نداره همش مال تحریمه ، حالا هم که داره کون خودت پاره میشه تو این اوضاع برمیگردی میگی درست میشه نگران نباشید ؟
حسام : من میخوام بهتون امید بدم ... من میگم درست میشه .. ترامپ دورش تموم بشه درست میشه همه چی این مردک دیوانه هممونو بدبخت کرده ...
مهراد : حالا بشین دیگه ول کن
حسام : میخوام برم دستشویی الان میام
(تلویزیون روشن میشود و صدای آن تا درجه آخر زیاد است ... مانی از پشت تلویزیون فریاد میزند )
مانی : درست شد ... درست شد ... یکی کمش کنه ...
فرهاد : کمش کردم ...
مانی : (رو به روی تلویزیون :) آخیش ... درست شد ... بیا اینم از این ... این از تلویزیون
فرهاد : دو روز دیگه خراب میشه باز
مانی : به تو چه آخه ... اینجا وانستا برو ببینم برو ....
فرهاد : (میخندد :)از خدامم هست وایسم پیش تو ؟
مهراد : همش بحث همش بحث ...
صالح : بزن اخبار ببینم چه خبره ...
فرهاد : (مقابل طاق آشپزخانه) خودت نمیدونی چه خبره ؟
صالح : (میخندد ) کون هممون پارس ...
(همه میخندند )
آتریسا : آقایون بیایید کمک کنید سفره رو بندازیم ...
مانی : جونم ... الان میام خودم میندازمش ...
آتریسا :(میخندد ) چه غلطا ... نکن زشته
مانی :(به سمت او میجهد و آتریسا فرار میکند ... با هم در راهرو ناپدید میشوند)
مهراد : این احمقو بگو رفته زنم گرفته ...
یاس : خودتم گرفتی ...
مهراد : من سه سال پیش گرفتم ... من با دلار پنجاه تومن گرفتم این با دلار صد و پنجاه تومن ... هر دومون احمق بودیم ولی این احمق تره ...
صالح : سارا خانم بیا ببینم چی میگه ...
مهراد : (ترسیده :) خفه شو بابا الان داستان میشه
یاس : راست میگه بابا ول کن با این زن دیوونش ....
(آتریسا و مانی خنده کنان از راهرو می آیند ، سفره و قیچی دست مانی است)
مانی : یکیتون بیاد کمک کنه
حسام : (از راهرو پدیدار میشود :) بدش من ...
مانی : بیا ... بیا ...
سارا : آتریسا ... آنریسا بیا برنج ...
(آتریسا میدود )
صالح : (آرام رو به مهراد و یاس ) الکی باهاش بحث نکنید کلا از مخ تعطیله ...
مهراد : اتفاقا خیلیم باهوشه فقط حرومزادس میدونی ؟
یاس : من که کاری ندارم شما شروع کردید ...
صالح : خب به ما چه ولش کن ...
مهراد : اگه زر نزنه منم چیزی نمیگم حیف که پسر عمومه وگرنه عمرا نمیومدم جایی که این هست ...
حسام : (به طرف مبل میرود:) چی میگفتید ؟
صالح : هیچی راجع به اخباره ..
حسام : صداشو بیشتر کنید ...
فرهاد : (با دو بشقاب در دست :) یاس خانم یدف اذیت نشی ؟ یه کمک نمیکنید شما ؟
یاس : اومدم وایسا ...

.......... تمام ...........