سیب

صحنه اول:
هوا آفتابی.آسمان صاف.
ایوان خانه‌ای روستایی.بند رخت. گلدان های شمعدانی.
دختری جوان با پیراهن زنانه محلی-قرمز رنگ با پولک های درخشان- در حال پهن کردن لباس ها روی بند رخت.
صدای زمزمه مانندی از بیرون به گوش می‌رسد.

صحنه دوم:
همان هوا.
در ورودی خانه. طاق خشتی.باغچه پر گل. پرده ی جمع شده سفید رنگ کنار در ورودی .
از لبه بالای خانه سر پسری جوان مشخص است.«نازگل خانم... نازگل خانم»

صحنه سوم:
همان صحنه اول.
نازگل پشت پارچه‌ی سفید با طرح گل‌های آبی پنهان است.
پس از زمزمه چند باره صدا. پارچه را کنار زده و پسر را می‌بیند.

صحنه چهارم :
همان جزییات صحنه دوم.
نازگل به طرف در میرود، سر پسر با لبخند پایین رفته و پنهان می‌شود. صدای قدم های تندی شنیده شده.
نازگل پرده را می‌کشد و پشت آن پنهان میشود.

صحنه پنجم:
در خانه از جلو. در چوبی با طرح های برجسته. کوچه روستا است.سمت راست و چپ خانه های خشتی روستا.
مرد جوانی مقابل در. سر به زیر افکنده. پیراهن سفید . شلوار سیاه . پلاستیکی پر از سیب در دست دارد.

صحنه ششم:
جزییات صحنه پنجم.
درِ خانه باز میشود.چهره نازگل از لای در. پیچ انتهای کوچه مشخص است .
پسر جوان سرخ شده: سلام
نازگل اطراف را نگاه می‌کند.آرام: سلام ... چی شده ؟
پسر جوان با سر به پلاستیک اشاره میکند: سیب آوردم برات.
نازگل سرخ میشود:سیب؟ برای...
پسر جوان در حرفش میپرد: از باغ خودمون کندم ...همشو خودم کندم نگاه کن.
پسر جوان پلاستیک را بالا می آورد و لبخند می‌زند.
نازگل به پلاستیک نگاه کرده لبخند می‌زند.
پسر جوان پلاستیک را جلو میگیرد: بیا بگیرش. خوشمزس.
نازگل پلاستیک را میگیرد: آخه من الان چی بگم؟... (با سر به داخل اشاره میکند.)
پسر جوان دستش را تکان میدهد: بگو خریدم...
نازگل لبخند محوی میزند.آرام: مرسی.( عقب میرود تا در را ببندد)
پسر جوان جلوی در را گرفته: یه لحظه وایسا..
از جیب جلوی پیراهن خود سرِ گل زردی را بیرون می‌آورد: بیا اینم بگیر.
هر دو سرخ میشوند، نازگل آرام و سر به زیر: مرسی.
در را میبندد.