
پا از خانه بیرون گذاشتم ، خیابان خلوتی بود با درختان و ماه و نور زرد تیر های چراغ برق
آسمان مثل اقیانوسی بود ...............................
مثل سایه ای در پیاده رو افتادم و شنا کردم .
0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
شنا کردم و شنا کردم
ماشین ها از کنارم میگذشتند .»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»».
ماشین های تیره وخاکستری که مثل پیرمرد از اگزوزشان سرفه میکردند .
مثل پیرمرد ، ناقص و خراب بودند
با ریش های نتراشیده و بلند
ریش هایی که روی آب میمانند
آنقدر شنا کردم تا به میدان رسیدم 0000000
ناگهان شهر شلوغ شد
هنوز ماه بود و درختان و اینبار دختران زیبا رو و پیرمردها.(((((((
همه از کنارم میگذشتند
مثل پیرمردی که جوان شده
000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
معمولا در این حال تنها پنهگاهم کتابخانه است .
چون غمگینم و کتاب ها مثل پیرمرد های وراج برایم عمل میکنند .
پیرمرد های وراج که حرف های فلسفی میزنند .
در کتابخانه می ایستم .
کتاب ها را میگردم .
همه اشان را نگاه میکنم .
دوست دارم هممانجا دختری را ببینم که او هم غمگین است .
اما دور و بر همه کتاب است .
من همیشه توسط پیرمرد ها احاطه شده ام .
از ابتدا تا انتهای زندگیم .
در خیابان و پیاده رو
در استخر و در پارک ها .
پیرمرد های درشت و بد اخلاق که سرفه میکنند و دود بیرون میدهند .
00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
آنقدر غگینم که نمیدانم باید چه کنم .
ماه هنوز آن بالاست .
و من آن پایین (این را خودتان میدانید یقینا نمیتوانم بالا باشم )
نمیتوان در آسمان پرواز کنم
و کنار ستاره ها بنشینم
از آن بالا پیرمرد ها را ببینم
و دختران را
و همه چیز را .
00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
من راه میروم
اکنون از کتاب خانه بیرون آمده ام
خیابانی را گرفته ام و میخواهم بروم
راه های تکراری .
همه داربست ها و ساختمان ها .
همان بوی چرب فست فود
همان ماه و همن درختها
همان درختها که مثل عصای پیرمرد ها هستند
و ماه را به دام می اندازند .
000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
من مثل ماه هستم
گاهی قرص
گاهی ناپیدا .
ناپیدا میشوم چون غمگینم .
اگر دیروز بود خوشحال بودم
اما الان غمگینم .
میخواهم در خودم مچاله شوم و گریه کنم
آنقدر که مثل آبشاری اشک هایم پرواز کنند و به ستتاره و ماه برسند .
میخواهم سرفه های خشک کنم
و آنقدر بلند سرفه کنم تا گلویم پلره شود و بمیرم .
0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
من آدم خوشبختی هستم
این را زمانی میفهمم که بدبخت ها را میبینم
من را میروم
راه میروم
راه میروم
راه میروم
راه میروم
به ابتدای همان خیابان خلوت میرسم
اکنون تاریک و خلوت است
خلوت تر و تاریک تر از قبل
مثل سایه ای در پیاده رو شنا میکنم .
پیرمرد ها تند از کنارم میگذرند و سرفه میکنند .
شنا میکنم
و شنا میکنم
و شنا میکنم
به اتاق زرد و ملال انگیزم میرسم
امروز هم عاشق نشدم
چه آدم کم جرئتی .
موسیقی :::