ویرگول
ورودثبت نام
تهمتن
تهمتن...
تهمتن
تهمتن
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

اطرافم پر از هیولاست

موجوداتی اطرافم پرسه میزنند ، به اشکال و هندسی متفاوت .
در اتاقم مینشیم ؛ اتاقیست کوچک با دو پنجره یکسر و تختی زرد رنگ .
روی تخت مینشینم و به کتابخانه مقابلم خیره میشوم ، کنار او دیواریست ، دیواری مرده و سفید رنگ .
گاهی میخواهم بلند شوم و او را احیا کنم ، همیانطور کتاب های مقابلش را .
میخواهم دستانم را قلاب کنم و روی سینه او و کتاب ها بفشارم .
نمیدانم موجودات اطرافم به چه شکلی هستند ، آنها همواره تغییر میکنند .
اما بیشتر آنها را با دهان هایی باز و سر هایی بزرگ و کمر هایی خمیده به یاد می آورم .
موجوداتی مشابه هیولاها ؛ کمر هایی خمیده و لبخند هایی بزرگ ؛ آنقدر بزرگ که از گوشه لبشان رها شود .
روی تخت اتاقم مینشینم ، تخت زرد رنگی که مقابل کتابخانه ایست .
کتاب ها را که مینگرم ، در حقیقت پیش از خواب همواره نگاهشان میکنم .
آنها موجوداتی هستند مرده ، میخواهم نجاتشان دهم .
خودم قلمی بر میدارم ؛ میخواهم بنویسم ؛ در حقیقت میخواهم هیولا ها را از هودم دور کنم .
اتاقم و تخت زرد رنگ همواره در ذوق میزنند .
ابتدا که اینجا آمده بودم برایم تازگی داشت ؛ اما حال همه رنگ ها مرده اند .
میخواهم احیاشان کنم ؛ میخواهم قلمی بردارم و احیاشان کنم .
مثل پرستاری که دستانش را روی سینه بیماری قلاب میکند .
من هم میخواهم قلاب ها را در اقیانوس واژگان بیندازم و تخت های زرد رنگ شکار کنم .
زیر نور ماه باید همه چیز سفید شود ، همه چیز زیر نور ماه سفید میشود .
حتی تخت من و حتی کتاب های کتابخانه .
میخواهم هیولا ها را هر روز ببینم .
زیر نور ماه و خورشید .
آنها به کاشی ها زل میزنند و خرناسه میکشند .
من در اتاقم را میبندم تا صدایشان را نشوم اما بعد به سر میزند باز بیرون بروم .
زیر نور ماه و زیر نور خورشید .
اتاقم دو پنجره دارد ؛ یکسر و رو به حیاط .
من رو به حیات مینشینم و از زیر هیولا ها میگذرند ؛ هیولا های بزرگ و کوچک .
من از آن بالا میبینمشان و میخواهم دستانم را قلاب کنم و همه اشان را از اقیانوس بیرون بکشم .
اقیانوسی آرام .
در اتاقم را میبندم و تمام کتاب ها را نگاه میکنم .
نور ماه میتابد و مرا به یاد هیولایی میاندازد ، با لب هایی قرمز ، قرمزی که لبخندش آنقدر بلند است که از کنار دهانش بیرون میزند .
او قرمز است ؛ مثل آبشش ماهی .
او کفش هایی دارد قرمز مثل خون ماهی قبل از کباب شدن .
من روی تختم مینشینم .
تختی زرد رنگ ؛ تختی که از سر تا ته اتاقم را گرفته .
میخواهم عقربه ساعت را بکنم و با آن قلابی درست کنم .
قلابی که از آن بالا بتوان هیولا ها را شکار کرد و بعد کبابشان کرد .


پ.ن : موسیقی ::: Boat on river (خیلی موسیقیشو دوست دارم)
شعر از تهمتن .

شعرادبیاتهیولازندگیتخت
۳۲
۴
تهمتن
تهمتن
...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید