در چارچوب «روانکاوی بیولوژیک»، پرتابهٔ ذهنی به میلی ناهشیار گفته میشود که توسط ذهن کنترل و سازماندهی شده و در جهت نفوذ به «دژ روانی سورس» حرکت میکند.
این میل در ناهشیار ساخته میشود و ساختاری به نام غارتگر از آن محافظت میکند؛ بنابراین میل مستقیماً بازگو نمیشود، بلکه به شکلی رمزگذاریشده و هدفمند درمیآید.
در مدل نظری پرتابههای ذهنی، پرتابه پس از رسیدن به سورس، ابتدا در سطح ناهشیار قرار میگیرد. ناهشیار سورس تلاش میکند آن را با کهنالگوها، خاطرات، تجربیات و خاطرات نیاکان مطابقت دهد. از آنجا که پرتابه حامل یک میل ساختگی است، ممکن است میان آن و ساختارهای پیشین روان تعارض ایجاد شود.
این تعارض، از نگاه این نظریه، میتواند بهعنوان تهدیدی برای انسجام روان و ایگو تلقی شود. در نتیجه، روان برای جلوگیری از فروپاشی، محتوای تعارض را به سطح آگاهی میراند؛ جایی که ممکن است خود را در قالب میل، نماد، رفتار و چرخههای تکرارشونده نشان دهد.
بنابراین، در این مدل، رفتار تکرارشوندهٔ سورس خودِ پرتابه نیست؛ بلکه اثر برخورد پرتابه با ساختار روانی و دفاعهای ایگو است.
در عمیقترین سطح این نظریه، هدف پرتابهٔ ذهنی ایجاد شکاف و تخریب ایگو است؛ در حالی که روان همزمان تلاش میکند انسجام خود را حفظ کند.
