بسیاری از ما رشد روانی را مسیری خطی میبینیم اما تکامل روح شبیه به یک فرآیند زیستشناختی است که در آن ساختارهای قدیمی باید تخریب شوند تا جای خود را به ساختاری تکاملیافتهتر بدهند. من در مسیر بنیانگذاری روانکاوی بیولوژیک رشد روانی را در هفت لایه تعریف کردهام.
لایه اول بیداری حسی
سفر با دیدن شنیدن و فهمیدن در سکوت آغاز میشود. در این مرحله باید جهان و واکنشهای درونی را بدون قضاوت مشاهده کرد تا حقیقت حسی لمس شود.
لایه دوم رویارویی با سایه
در این لایه با بخشهای سرکوب شده و وجهههای تاریک وجود روبرو میشویم. پذیرش این تاریکیها تنها راه عبور از سطح به عمق است.
لایه سوم فروپاشی ساختار
دیوارهای دفاعی روان فرو میریزند و فرد با احساس تنهایی عمیق و طرد شدن مواجه میشود. این فروپاشی در واقع پاکسازی برای تولدی جدید است.
لایه چهارم زایمان روان
از دل ویرانهها هسته جدیدی میزند. در این مرحله روان بدوی و بکر شکل میگیرد که بر اساس حقیقت درونی تعریف میشود.
لایه پنجم رشد و نمو روان بدوی
روان متولد شده شروع به کشف توانمندیهای خود میکند. این یک تکامل تدریجی است تا فرد یاد بگیرد با ابزارهای جدید روانی با جهان تعامل کند.
لایه ششم ظهور شخصیت بدوی
شخصیت بدوی ظاهر میشود. این شخصیت بر پایه حقیقت بیولوژیک و روانی فرد بنا شده است و خالصترین فرم من است.
لایه هفتم تکامل شخصیت بدوی
در لایه نهایی شخصیت بدوی به پختگی میرسد. این مرحله رسیدن به تعادل میان نیازهای بیولوژیک و تجربیات روانی است تا تفرد کامل شود.
تفرد یک فرآیند است که ما را از یک گیرنده منفعل به یک عامل آگاه تبدیل میکند.
