
۱. بیس (Base)؛ زیرساخت بنیادین روان
بیس، ساختار زیربنایی روان است که از چهار مؤلفه اصلی تشکیل میشود:
ژنتیک: زمینههای زیستی و وراثتی فرد.
اپیژنتیک: سازوکارهای تنظیم بیان ژن در پاسخ به عوامل محیطی و تجربی.
میکروبیوتا: مجموعه میکروارگانیسمهای همزیست بدن و تعاملات آنها با میزبان.
خاطرات: اطلاعات و تجربیاتی که در شکلگیری الگوهای روانی نقش دارند؛ از جمله فرضیه خاطرات اجدادی.
بیس را میتوان بستر اولیه ثبت و سازماندهی اطلاعات زیستی و تجربی دانست که سایر فرایندهای روانی در ارتباط با آن بررسی میشوند.
۲. رویا (Dream)؛ سازوکار بازنمایی الگوهای نهفته
در روانکاوی بیولوژیک، رویا صرفاً یک تجربه ذهنی هنگام خواب نیست؛ بلکه بهعنوان سازوکاری برای بازنمایی نمادین محتواها و الگوهای نهفته روان تعریف میشود.
رویا میتواند بازتابی از خاطرات، تعارضات درونی، دریافتهای محیطی و الگوهای روانی باشد. در این چارچوب، یکی از نقشهای اصلی رویا، نشاندادن مسیرها و جهتهایی است که ماسک در مواجهه با محیط و ساختارهای درونی دنبال میکند.
بنابراین، رویا در این نظریه نقش یک واسطه بازنماییکننده میان محتواهای نهفته روان و فرایندهای عملکردی آن را دارد.
۳. ماسک (Mask)؛ ساختار عملکردی روان در مواجهه با محیط
ماسک از تعامل دو مؤلفه روان بدوی و شخصیت بدوی شکل میگیرد.