در نظریه روانکاوی بیولوژیک، روان لایهای به سازمانیابی تازه روان در مسیر تفرد اشاره دارد؛ فرایندی که با رویارویی با سایه و فروپاشی شخصیت بنیادین پیوند مییابد.
در این چارچوب، الگویابی شهودی نقطه آغاز شکلگیری روان لایهای است؛ مرحلهای که فرد از طریق بازشناسی الگوهای درونی و بیرونی، به شیوهای متفاوت از ادراک و مواجهه با جهان دست مییابد.
روان لایهای به معنای حذف گذشته یا نابودی ساختارهای پیشین نیست، بلکه بیانگر امکان شکلگیری نظمی تازه در روابط میان لایههای روان است؛ نظمی که در آن، حس، احساس، تفکر و شهود در چارچوب این نظریه، کارکردهای متمایز اما مرتبط دارند.
در یک تعریف فشرده، روان لایهای ساختاری نوپدید در مسیر تفرد است که از بازسازمانیابی روان پس از فروپاشی شخصیت بنیادین شکل میگیرد.
