ویرگول
ورودثبت نام
حسین | tadashi
حسین | tadashiیه روزی جذاب ترین داستان دنیارو مینویسم! لینک چنل بله: https://ble.ir/myepictale
حسین | tadashi
حسین | tadashi
خواندن ۳ دقیقه·۲ سال پیش

یک شروع خیلی خیلی خسته

خیلی وقته چیزی ننوشتم نه؟ چقدر دلتنگم بودیددد؟

راستش روز های عجیبی گذشت، در واقع از وقتی به هدفی که تعیین کرده بودم رسیدم همه چیز به طرزی که اصلا نفهمیدم به سراشیبی رفت، در واقع تر، از لحظه سال تحویل.

روابطم با همه اطرافیان و نزدیکانم رو به وخامت و سردی رفت، شعله انگیزه ام که تا حالا حتی کم‌نور شدنش رو ندیده بودم به کل خاموش شد، و قبل اینکه بفهمم سلامتیم رو از دست دادم و ذهنم تیزی قبل رو نداشت.

دنیام داره ذره ذره خاکستری میشه.

انگار خیلی یهویی پیر شدم، خیلی پیر، برای یه جوون ۲۰ ساله حس عجیبیه.

پارسال برای من سال فوق‌العاده ای بود، حسرت های زیادی بود که بهشون پایان دادم، مربع های خیلی زیادی از اهدافم رو تیک زدم، آرزوهایی بود که بهشون رسیدم، خاطرات بی‌نظیری ساختم

اره میدونم همه اینها خوبن، همه اینا عالین

ولی چرا موقع فکر کردن بهشون هیچ شوقی حس نمیکنم؟ سیاهن و سفید، رنگی ندارن.

کم حرف تر شدم، دیگه مثل سابق سر به سر کسی نمیزارم و اروم و بی صدا برای خودم میرم و میام.

گمونم تازه فهمیدم چرا سلامتی در این حد یه نعمت بی‌نظیره

حتی دو ماه هم نمیشه که درگیر بیماری های مختلف شدم اما همه چیز داره خسته کننده میشه

می‌خوام درس بخونم، ولی سرم به قدری سنگینه که حتی اگه بخونم لذتی از حل کردن مسائل و تسلط بهشون نمی‌برم

میخوام برم بیرون، اما علائم به قدری ازارم میده که همه لحظات خوشش کوفتم میشه

توی هوای آزاد نفس میکشم، اهنگ نوظهور devil trigger که تازه از یه گیم کشیدمش بیرون رو پلی میکنم، به نوت های جذاب و پرهیجانش میرسه، یه حسی توی وجودم شکل میگیره

میخوام تلاش کنم

تغییر بدم

تغییر کنم

من میتونم خیلی کارا رو انجام بدم

برنامه هایی شروع میکنه به شکل گرفتن و نقشه های کشیده میشه...تا اینکه یه درد وحشتناک تو سینه ام میپیچه و عین زلزله همه این خونه های رنگی تازه ساخته تو ذهنم رو خراب میکنه، از اون شعله یه خاکستر بی‌روح میمونه، خب حداقل به بقایای بدرنگ اون خونه ها بیشتر میاد.

این اتفاق اخیرا زیاد افتاده

از خود فعلیم بدم میاد، خسته ست، بی حاله، در پاسخ به همه نبودن هاش جز مریض بودم حرفی نداره بزنه.

وضعیت تحصیلی، مالی اجتماعی و همه چیزش به مرز بحرانی رسیده ولی توانی برای انجام کاری نداره.

حتی دولینگو ام از دستم خسته شده
حتی دولینگو ام از دستم خسته شده

پس اندازی که فکر میکردم برای همه مخارج و کلی تفریح توی تمام بهار کافیه به طور کامل داخل بیمارستان ناپدید شد و حتی ذره ای لذت ازش نبردم.

اولین باره که حتی موسیقی حماسی بی‌نظیر adventure که همیشه دوباره بهم انگیزه میداد شبیه یه نغمه بی روح و بی هدف به نظر میاد.

به نظر سرمایه اولیه تلاش کردن یه بدن سالمه که فعلا ندارمش.

نمیدونم باقی ۱۴۰۴ قراره چطور بگذره، ولی شروعش که خیلی امیدوار کننده نبود.

آنویل والر، پادشاه شمشیر، نفرین شد که تا اخر عمرش هرچیزی رو که دوست بداره برای همیشه از دست بده، پس تصمیم گرفت به هیچ چیزی عشق نورزه (همینجوری، از رمان برده یک سایه)
آنویل والر، پادشاه شمشیر، نفرین شد که تا اخر عمرش هرچیزی رو که دوست بداره برای همیشه از دست بده، پس تصمیم گرفت به هیچ چیزی عشق نورزه (همینجوری، از رمان برده یک سایه)


پ.ن۱:نگران نباشید رفقا فقط بدنم دچار ضعف شده و این بیماری‌ها هم همه چیزای عادی مثل عفونت و کرونا و اینجور چیزان، فقط دارن خیلی خیلی پشت سر هم میان، مثلا در حد درگیری باهاشون برای ۲۵ روز از ماه:/

نمیدونم، شاید من اونقدر که فکر میکردم قوی نیستم.

پ.ن۲:بگید که شما بهتر از من امسالو استارت زدیدد

پ.ن۳: سال نو هم با تاخیر خیلی خیلی زیاد مبارککککک

زندگیافسردگی
۳۵
۶۰
حسین | tadashi
حسین | tadashi
یه روزی جذاب ترین داستان دنیارو مینویسم! لینک چنل بله: https://ble.ir/myepictale
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید