همه چیز عالیه، روز کاری خوب و مفیدی داشتید
با همکارا یکمی خوش گذروندید، تو راه اتوبوس و مترو سریعتر از همیشه اومدن، رسیدید خونه، مامان غذای مورد علاقه تون درست کرده
ورزش میکنید، دفتر برنامه ریزی تون رو پهن میکنید، بعد هم اطلاعاتی که از دوست و آشنا گرفتید راجب راه انداختن یه کسب و کار رو فهرست میکنید، یه تعدادی رو خط میزنید و جلوی یه سری تیک
با چت جی بی تی تمرین مکالمه انگلیسی میکنید، خیلی چت کردن تون طبیعی و بهتر شده!
ولی یه حسی، اروم اروم، عین سایه ای که لحظه به لحظه ازتون بالا میاد، همه چیزو میپوشونه و تو سیاهی خودش فرو می‌بره
بدون مقدمه، ناگهان خودتون رو تو سیاه ترین شرایطش میبینید، گاهی حقیقت، گاهی دروغ، اما حتی دروغ ترین سایه ها هم آغشته به زهر حقیقتن.
یادتون میاد که چقدر زندگی تون با یه دانشجوی عادی فرق داره
اگه یکم بیشتر تلاش میکردم چی؟ چی میشد اگه بیشتر سعیمو میکردم؟ اگه نگه اش میداشتم چی؟ اگه عجولانه تصمیم نمیگرفتم چی؟
اگه توی انتخاب رشته ام بیشتر تحقیق میکردم چی؟ اگه به اصرار خانواده تنها فرصت انصراف خودم رو حروم نمیکردم و توی این کویر زندانی نمیشدم چی؟
به بازی پناه میبرید، مدام می‌بازید، حالتون بدتر میشه، همه چیزو جمع میکنید و دوباره تو ذهن تون اگه اگه ها تکرار میشه
معلوم نیست چرا، معلوم نیست کی چنین انتخابی کرده
ولی امشب قراره شب حسرت‌ها باشه، شبی که به یاد میارید کی هستید و میتونستید کی باشید، ساعت از دوازده گذشته
خسته اید، از وقتی که قرار گذاشتید بخوابید چند ساعتی گذشته، بعیده فردا بتونید سر حال برید سر کار، اما بازم بیدار میمونید.
فردا بیدار میشید، از سردی اون شبی که به تنهایی گذروندید به لرزه در میاید، اما چشماتونو میبندید و ادامه میدید
مگه راه دیگه ای هم هست؟
هرچی که بوده تموم شده، انتخاب هایی که میشد با کمی فکر بهتر انجام شون داد، اتفاقاتی که ریشه در حماقت خودتون داره
تنها راهش همینه، ادامه دادن، درس گرفتن، کم نیاوردن
برای نداشتن، یا دست کم کمتر کردن حسرت های اینده، ادامه دادن، ادامه میدم
خب زندگی همینه، نه؟:)
پ.ن۱:شاید پست موقت
پ.ن۲: گمونم بهترین سال های زندگیم ۹۷ و ۹۴ و ۱۴۰۳ بوده باشه، میدونید، تنها سال هاییه که حس میکردم هرچیزی سر جای خودشه، حداقل تا حد زیادی، و البته، هر سه تا پر از تجربه های جدید بود. شاید باید بیینم چه چیزی این سال ها رو انقدر خاص میکرد و تکرارشون کنم.
پ.ن۳: گمونم از شب حسرت‌ها گریزی نیست، خوشبخت ترین ادمای دنیا هم گاهی تجربه اش میکنن، کیه که حسرتی نداشته باشه؟ فقط امیدوارم مجبور نشید این شب‌ها رو تنهایی بگذرونید.
چنل تلگرام:
داره،
