
چه کنم در این دنیای فانی که بیشما، حس میکنم غریبهترین انسانِ روی زمینم؟ میانِ مردمانش، میانِ خندهها و گریههایشان، من در سکوتی فرو رفتهام که هیچکس درکش نمیکند. انگار که من دیگر به این دنیا تعلق ندارم، یا شاید هم این دنیا دیگر برای من همان دنیای سابق نیست.
«زلزلهٔ رفتنت، سکوتِ ابدی را در خانهٔ دلم کاشت. حالا زیرِ نورِ کمجانِ این روزها، با سایههایِ این ویرانه چه کنم؟»