امروزه از سنسور پردازش تصویر به عنوان سنسورهای بصری و ویژوال استفاده میشود. تصویر شیء مورد نظر به وسیله دوربین دارای سنسور، پردازش شده و سپس برد الکترونیکی دوربین، سیگنالهای نوری را به تصویر دیجیتال تبدیل میکند. پس از آن برای محاسبه نقاط اندازهگیری شده از کامپیوتر (رایانه) مجهز به نرمافزار پردازش تصویر استفاده میشود.
در حال حاضر دو نوع سنسور پردازش تصویر در بازار برای دوربینها وجود دارند؛ سنسورهای CCD و CMOS. اینکه کدام یک از این سنسورها برای استفاده کنندگان مناسب هست، سوالی است که باید به صورت جزیی به آن پاسخ گفت و نمیتوان جوابی جامع به آن داد. اما به هر حال به نظر میرسد که روند رو به رشد فناوری سنسور پردازش تصویر CMOS رشد بیشتری داشته باشد و بتوان آن را به عنوان فناوری آینده در نظر گرفت.
با رشد روزافزون فناوریهای مربوط به ویژن و پردازش تصویر، بخشهای گوناگون صنعت نیز دستخوش تحولات متعددی شدهاند. در واقع صنعت از بهینهسازی رو به افزایش سنسور پردازش تصویر سود زیادی میبرد، چرا که این بهینهسازی باعث بهتر شدن عملکرد صنعت در بخش های مختلف میشود.
در حال حاضر، پیشرفتهای چشمگیری در زمینه سنسور پردازش تصویر به دست آمدهاند. این پیشرفتها، نه تنها میتوانند امکان استفاده از سنسور پردازش تصویر را در کاربردهای فعلی آنها بهبود بخشند، بلکه باعث میشوند که راههای تازهای برای کاربردهای جدیدتر این نوع سنسورها نیز باز شوند.
فناوریهای جدید سنسور پردازش تصویر باعث شده است که نرخ فریم در دوربینهایی که از آنها برای تسهیل عملکرد اتوماسیون صنعتی استفاده میشود، بهبود پیدا کند. این نرخ فریم بالاتر نیز منجر به افزایش کیفیت تصویر شده است.
از طرف دیگر فناوری جدید سنسور پردازش تصویر میتواند رزولوشینهای بالاتری را ارائه کند، چون سنسورهای مدرن و جدیدتر، نسبت به مدل های قدیمیتر، دارای تراکم پیکسلی بسیار بالاتری میباشند.
توجه داشته باشید که با استفاده از سنسور پردازش تصویر مدرن، شرکتها این امکان را پیدا میکنند که بازرسیهای بصری را خود بسیار سریع تر و البته فوق العاده دقیقتر انجام دهند. نتیجه این امر، کاهش یافتن هزینهها و همچنین صرفه جویی در وقت برای فرایندهای کنترل کیفیت مورد نیاز میباشند.
سنسورهای پردازش تصویر برای اتوماتیک کردن وظایفی به کار میروند که قبلا برای انجام آنها از نیروی انسانی استفاده میشد. برای مثال میتوان به وظایف مونتاژ ساده اشاره کرد. مسلما وقتی که این فناوری پیشرفتهای بیشتری داشته باشد، میتوان انجام وظایف پیچیده تر مربوط به مونتاژ را به آن سپرد.

زمانی بود که برای انجام کارهای وقت گیری مثل مونتاژ لازم بود از تعداد زیادی نیروی انسانی ماهر استفاده کرد. اما در حال حاضر این مسئولیت بر عهده رباتها گذاشته شده است. رباتها میتوانند با استفاده از دادههایی که به وسیله سنسور پردازش تصویر به دست آمده، متوجه شوند که چگونه باید حرکت کرده و نیز بازخوردی در مورد عملکرد خود ارائه کنند. به این وسیله رباتها این توانایی را دارند که هم کارها و عملکرد خود را تنظیم و کنترل و هم اینکه سطح دقت خود را نیز همواره حفظ کنند و این همان چیزی است که نیروی کار انسانی به خاطر خستگی قادر به انجام دادن آن نیست.
این امر باعث می شود صنعت، که عمدتا شامل تولیدکنندگان و شرکتهای خودروسازی هستند، بتواند در دورههای کوتاهتر و البته با هزینههای کمتر، حجم بالایی از محصول خود را تولید کند. اگر به صورت کلی بخواهیم در این خصوص بگوییم، باید اشاره کنیم که فناوری جدید سنسور پردازش تصویر باعث افزایش سود میشود.
آزمایش و بررسی کردن نیز یکی دیگر از کاربردهای اصلی سنسور پردازش تصویر در خصوص اتوماسیون صنعتی است. واقعیت این است که نمونههای اولیه و نیز نمونههای نهایی محصولات همیشه نیاز دارند که در سطح خاصی مورد آزمایش و بررسی قرار بگیرند. این امر برای نیروهای انسانی نه تنها کار زمانبری است، بلکه بسیار هم دشوار بوده و ممکن است در برخی موارد با ریسکها و خطراتی روبرو شوند.
از طرف دیگر، عملکرد نیروی انسانی هرگز خالی از خطا نیست و البته این اشتباهات ممکن است هزینهبر باشند. اما استفاده از سنسور پردازش تصویر راه نوینی است که میتوان به وسیله آن فرایند تست را به حالت اتوماتیک درآورده و در عین حال با سریعتر انجام دادن آن، باعث شد که مشکل خطای انسانی نیز رفع شود.
برای مشاهده ادامه مطلب این لینک را مطالعه کنید.