
۲ساعت قبل از اینکه بمیرد:
آن روز هم مانند هرروز شروع شده و گذشته بود:آیسکافی هرروز صبح و نان تست که از استارباکس سرراهش میگرفت،ایستگاه مترو های شلوغ و پرسر و صدا،محل کار خسته کننده اش،ناهار بخور و نمیر و بیکیفیت شرکت،تعطیلی،مسیر برگشت شلوغتر از صبح مترو،و ده دقیقه پیاده روی تا خانه اش.اما،در پایان،چیزی در آن روز تفاوت داشت.او قرار بود بمیرد؛اما این را نمیدانست.صدای زنگ تلفن،بدن بیجان و خستهٔ سیِرا را از روی مبل راحتی به سمت میز کشاند و باعث شد تلفن را با دست بیجانش بگیرد و بالا بیاورد:«مامان».مادرش بود که داشت زنگ میزد،مثل هر هفته که پنج شنبه ها تماس میگرفت.تماس را وصل کرد:«سلام،مامان..»مادرش پشت خط با لحنی عامرانه گفت:«سه بار زنگ زدم سیرا،و تو جواب ندادی.»سیرا درمانده پاسخ داد:«جلسه داشتم مامان!»صدای مادرش نرم تر شد:«اوه..خیلی خب.میخواستم حالتو بپرسم.»سیرا،آهی کشید:«خوبم مامان...خوبم.»مادرش گفت:«خوبه..خوشحالم.مزاحمت نمیشم،میدونم خستهای.»سیرا گفت:«خداحافظ،مامان.»و هیچکس نمیدانست،این آخرین خداحافظی اش با مادرش بود..!
۱ساعت قبل از اینکه بمیرد:
سیرا،خسته و البته کمی گرسنه،پای گاز آشپزخانه ایستاده بود و غذا درست میکرد.فلفل،نمک و پودر سیر.عطر تند فلفل در هوا پیچیده بود و بینی اش را میخاراند.عطسه کرد.این آخرین عطسه عمرش بود.غذایش که آماده شد،آن را در بشقابش ریخت و با یک کوکاکولای خنک،جلوی تلویزیون نشست.این آخرین باری بود که سریال محبوبش را میدید..آخرین باری که نوشابه میخورد،حتی آخرین غذایش.و نه او این را میدانست،و نه هیچ کس دیگر...آخرین باری بود که دست در موهایش میکرد و آشفتگیشان را مرتب.این آخرین بار بود.
۳۰دقیقه قبل از اینکه بمیرد:
همیشه آخرین ها وجود داشتند.آخرین باری که لباس سبزرنگتان را پوشیدید که دیگر اندازه تان نیست،یادتان هست؟یا آخرین باری که از کوله کودکانه تان استفاده کردید؟همان کوله کوچک با بند کوتاه که الان در انباری خاک میخورد.درست است.همه ما آخرین هایی داشته ایم.ولی آیا این آخرین ها،واقعا آخرین کار ما در زندگی بودند؟نه.ما کارهای دیگری برای آغاز در این دنیا داشتیم.ولی سیرا؛نه.او قرار بود بمیرد؛پس آغازش در این دنیا نبود.آخرین کاری که سیرا در این دنیا کرد،حمام کردن بود.سیرای خسته،با شکمی سیر به حمام رفت.وان آب را با آب گرم و شامپوی اسطوخودوس پر کرد.با این وجود آخرین چیزی که بویش به مشام سیرا رسید،بوی خون بود.بوی خون خودش.
او،مرده بود:
مردم به دلایل مختلفی میمیرند.یکی بخاطر سرما میمیرد،یکی غرق میشود،یکی تصادف میکند،یکی را با چاقو رگ میزنند،یکی خودکشی میکند..راه های مردن،زیادند.بیش از آنچه بشود نوشت.سیرا هم مرد.سیرا مرد،مثل همه ما که میدانیم میمیریم.حمامش که تمام شد،از وان برخاست و حوله اش را دور خودش پیچید.به سمت روشویی رفت تا مسواک بزند.آیینه،بخار گرفته بود.بخشی از سرامیک خیس بود.سیرا لیز خورد..سرش،سرش..بگذارید نگویم.دلش را ندارم که بگویم.ولی این را بدانید؛شیر روشویی،خیلی تیز بود...!بوی خون،یا اسطوخودوس؟کسی نمیداند.رنگ قرمز خون،همه جا را در بر گرفته بود..بله.او،مرده بود.