ویرگول
ورودثبت نام
مصطفی طاهری | معمار آرامش
مصطفی طاهری | معمار آرامشمصطفی طاهری، معمار و بنیان‌گذار استودیو طاهری | معمار آرامش. درباره معماری ایرانی، طراحی ویلا و خانه، نور، حریم و کیفیت زندگی می‌نویسم. studiotaheri.com
مصطفی طاهری | معمار آرامش
مصطفی طاهری | معمار آرامش
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

ویلا بدون طبیعت، چه فرقی با آپارتمان دارد؟

اگر طبیعت را حذف کنیم، ویلا چه فرقی با آپارتمان دارد؟


وقتی اسم ویلا می‌آید، خیلی‌ها اول به خود ساختمان فکر می‌کنند: نمای جذاب، پنجره‌های بزرگ، تراس و فضای داخلی خوب.


اما اگر تمام ارزش ویلا همین باشد، یک سؤال ساده پیش می‌آید:


خیلی از همین کیفیت‌ها را نمی‌شود داخل شهر هم داشت؟


چیزی که ویلا را واقعاً متفاوت می‌کند، فقط خود بنا نیست؛ زمینی است که دور آن داریم، درختی که سایه می‌دهد، آبی که می‌بینیم و فضایی که اجازه می‌دهد بخشی از زندگی از داخل ساختمان بیرون بیاید.


برای همین، محوطه چیزی نیست که بعد از طراحی ساختمان سراغش برویم.


محوطه بخشی از خود ویلاست.


ویلا یعنی زندگی فقط داخل ساختمان نباشد


در آپارتمان، معمولاً بخش بزرگی از زندگی داخل واحد اتفاق می‌افتد.


اما ویلا یک فرصت اضافه به ما می‌دهد؛ اینکه نشستن، غذا خوردن، قدم‌زدن، بازی بچه‌ها یا حتی چند دقیقه خلوت، بتواند بیرون از ساختمان و کنار طبیعت اتفاق بیفتد.


اگر تمام زمین را فقط فضای باقی‌مانده دور بنا ببینیم، این فرصت را از ویلا گرفته‌ایم.


محوطه خوب قرار نیست فقط از بالا یا در عکس زیبا باشد. باید آدم را به بیرون بکشد و دلیلی برای ماندن در فضای باز بسازد.


تجربه ویلای قاب


در طرح ویلای قاب، محوطه قرار نبود فقط چند درخت و مسیر دور ساختمان باشد.


آب، درخت، اختلاف سطح، مسیر حرکت و فضاهای نشستن از ابتدا بخشی از تجربه باغ دیده شدند.


ایده این بود که وقتی وارد محوطه می‌شوید، همه باغ را یک‌جا نبینید؛ در طول حرکت، بخش‌های مختلف آن کم‌کم برایتان آشکار شود.


هدف این بود که طبیعت فقط پس‌زمینه ساختمان نباشد.


بنا و باغ باید کنار هم یک تجربه واحد می‌ساختند.


همین نگاه برای من یکی از تفاوت‌های اصلی ویلا با یک ساختمان شهری است: در ویلا، خودِ بیرون هم باید طراحی شود تا زندگی در آن جریان پیدا کند.


قبل از متراژ بنا، به زندگی بیرون فکر کنید


یکی از اشتباه‌هایی که در طراحی ویلا زیاد می‌بینیم این است که تقریباً تمام توجه روی ساختمان می‌رود و هرچه از زمین باقی ماند، می‌شود محوطه.


ترتیب فکر باید برعکس باشد.


قبل از اینکه فقط درباره متراژ بنا، تعداد اتاق‌ها یا شکل نما تصمیم بگیریم، باید بپرسیم:


چه بخشی از زندگی قرار است بیرون اتفاق بیفتد؟


آیا جای نشستن زیر سایه داریم؟


آیا باغ فقط دیده می‌شود یا واقعاً می‌توان در آن زندگی کرد؟


آیا ساختمان به طبیعت باز می‌شود یا فقط کنار آن قرار گرفته؟


جواب همین سؤال‌هاست که یک خانه روی زمین بزرگ را به ویلا نزدیک می‌کند.


اصل ویلا، رابطه با طبیعت است


برای داشتن یک ساختمان خوب لازم نیست حتماً ویلا بسازیم.


در شهر هم می‌شود ساختمان‌های بسیار خوبی داشت.


ارزش ویژه ویلا جایی شروع می‌شود که ساختمان به طبیعت وصل می‌شود و بخشی از زندگی روزمره را با خودش به بیرون می‌برد.


برای من، ویلا فقط یک خانه بزرگ‌تر نیست.


ویلا یعنی زندگی‌ای که بین ساختمان و طبیعت شکل می‌گیرد.


طبیعتزندگی روزمرهویلا
۰
۰
مصطفی طاهری | معمار آرامش
مصطفی طاهری | معمار آرامش
مصطفی طاهری، معمار و بنیان‌گذار استودیو طاهری | معمار آرامش. درباره معماری ایرانی، طراحی ویلا و خانه، نور، حریم و کیفیت زندگی می‌نویسم. studiotaheri.com
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید